Kierownictwo Szpitala Klinicznego Wojewódzkiego nr 1 w Rzeszowie wyjaśnia, że Izba Przyjęć nie jest Szpitalnym Oddziałem Ratunkowym i nie udziela świadczeń Nocnej i Świątecznej Opieki Zdrowotnej. Udzielane są tu świadczenia wyłącznie w trybie nagłym. Krzysztof KapicaDo Nowin wpłynęła skarga na sposób traktowania pacjentów przez personel izby przyjęć w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 1 w Rzeszowie. - Osoba chcąca dostać się na izbę przyjęć musi kontaktować się przez domofon, również przez domofon jest oceniany jej stan zdrowia. Trzeba dzwonić po kilka razy, aż pani pielęgniarka łaskawie odbierze - interweniuje w Nowinach nasz czytelnik, który prosi o anonimowość. - Podejście do pacjenta jest bardzo złe. Na izbę przyjęć może wejść tylko pacjent. Nie ważne czy jest to starsza pani w wieku 90 plus, czy osoba cierpiąca na raka ledwo trzymająca się na nogach, bo panie pielęgniarki nie pozwalają na obecność opiekunów – kontynuuje nasz czytelnik. Rzecznik prasowy szpitala Andrzej Sroka mówi Nowinom, że do dyrektora Klinicznego Szpitala Wojewódzkiego nr 1 nie docierają skargi pod adresem pracy pielęgniarek w izbie przyjęć. - Każdy pacjent niezadowolony z usług KSW nr 1 może złożyć pisemną skargę w sekretariacie dyrektora. Każda skarga jest rzetelnie rozpatrywana – podkreśla. Krzysztof KapicaZapewnia jednocześnie, że personel izby przyjęć posiada wieloletnie doświadczenie. - Pierwszym etapem oceny, w jakim celu osoba zgłasza się do szpitala, jest wywiad, po którym pracownicy izby przyjęć są w stanie stwierdzić, czy pacjent znajduje się w stanie zagrożenia życia lub nie. W razie najmniejszych wątpliwości zawsze ktoś z pracowników wychodzi do pacjenta lub ten zostaje natychmiast wpuszczony do izby przyjęć – wyjaśnia przedstawiciel że izba przyjęć nie jest Szpitalnym Oddziałem Ratunkowym. Nie udziela również świadczeń Nocnej i Świątecznej Opieki Izba przyjęć jest miejscem, w którym udzielane są świadczenia wyłącznie w trybie nagłym (urazy). A o kolejności przyjęć pacjentów nie decyduje kolejność zgłoszenia się, a stan zdrowia weryfikowany przez personel - tłumaczy Andrzej Sroka. Krzysztof KapicaRzecznik wyjaśnia ponadto, że jeśli osoba zgłaszająca się do izby przyjęć musi poczekać na odebranie domofonu, „spowodowane jest to mniejszą obsadą personelu jak i zajmowaniem się osobami w stanie bezpośredniego zagrożenia życia”. Andrzej Sroka potwierdza, że pielęgniarki nie wpuszczają do izby przyjęć opiekunów czy rodziny, ale tłumaczy, że od momentu wejścia do izby przyjęć do zakończenia diagnostyki, towarzyszy tej osobie ktoś z personelu. Rzecznik tłumaczy też, że liczba przyjmowanych osób do izby przyjęć została zmniejszona w obawie o życie i zdrowie zarówno personelu, jak i innych chorych, gdyż w Polsce cały czas obowiązuje stan zagrożenia epidemiologicznego, a liczba zakażeń wirusem COVID-19 w ostatnich tygodniach rośnie. Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera

... Początkujący Szacuny 6 Napisanych postów 126 Na forum 12 lat Przeczytanych tematów 8405 Zamierzam się wybrać na najbliższą galę KSW. Mam w związku z tym pytanie: czy w wieku 17 lat wejdę bez problemu? ... Znawca Szacuny 42 Napisanych postów 121 Wiek 25 lat Na forum 6 lat Przeczytanych tematów 78 KSW jest to inaczej, rozwijając skrót- Konfrontacja Sztuk Walki, czyli organizacja promująca rozwój MMA w Polsce (MMA- Mieszane sztuki walki). Organizacja ma swoją siedzibę w Warszawie. Wstęp na galę mają wszyscy, lecz do 13 roku życia muszą być pod opieką dorosłych. Ekspert SFD Pochwały Postów 686 Wiek 32 Na forum 11 Płeć Mężczyzna Przeczytanych tematów 13120 Wyjątkowo przepyszny zestaw! Zgarnij 3X NUTLOVE 500 w MEGA niskiej cenie! KUP TERAZ ... Początkujący Szacuny 3 Napisanych postów 163 Wiek 46 lat Na forum 12 lat Przeczytanych tematów 9874 Jak byłem to widziałem nawet dzieci tak na oko w wieku szkoły podstawowej, oczywiście z opiekunami. Na wejściu nikt dowodów nie sprawdza (zreszto nie widziałem jakiegoś zapisu o granicy wiekowej), wejdziesz moim zdaniem bez problemu, mając oczywiście bilet ... Początkujący Szacuny 8 Napisanych postów 3602 Wiek 28 lat Na forum 12 lat Przeczytanych tematów 38012 nie , wstep od 35 roku zycia...o boze ... Początkujący Szacuny 2 Napisanych postów 3680 Wiek 35 lat Na forum 12 lat Przeczytanych tematów 13048 jak masz zamiar oglądac KSW to lepiej zostań w domu i obejrzyj jakąś dobrą walke z UFC lepiej na tym wyjdziesz Brazilian Jiu Jitsu Warning: Choking Hazard "Sport to połamane kości a nie twarz w reklamach" ... Początkujący Szacuny 6 Napisanych postów 126 Na forum 12 lat Przeczytanych tematów 8405 OK. Dzieki, laur13, za odpowiedź. Zmieniony przez - Yanuary w dniu 2011-01-04 16:38:58

Maciej Szumowski 07 Kwietnia 2017, 09:00 7 / 10 Następna Na ważeniu było gorąco Roman Szymański vs Denilson Neves de Oliveira Obaj zawodnicy to pogromcy Mariana Ziółkowskiego. Po walce z "Golden Boyem" Polak został czempionem Fight Exclusive Night, a Brazylijczyk mistrzem Profesjonalnej Ligi MMA. "Trator" to jedno z odkryć PLMMA, które szybko złowiła większa organizacja. 21-latek z Kraju Kawy to wielki talent, a przede wszystkim zawodnik wszechstronny. W debiucie w KSW co prawda przegrał z Filipem Wolańskim, ale werdykt oscylował blisko to jedna z nadziei polskiej sceny sportów walki, ale fighter Gold Teamu raz już z innym Brazylijczykiem zawiódł. Joilton Santos okazał się wojownikiem z lepszą kondycją. W sobotę scenariusz może wyglądać Neves de Oliveira przez jednogłośną następnym slajdzie przeczytasz o walce, w której musi paść nokaut. 7 / 10 Następna Kto wygra walkę wieczoru? zagłosuj, jeśli chcesz zobaczyć wyniki Polub Sporty Walki na Facebooku inf. własna Udostępnij Tweetnij Skomentuj 0 Zgłoś błąd Polecane Znamy plan transmisji KSW 38: Live in Studio. Tym razem bez Pay-Per-View Kolejny pojedynek dodany do karty walk KSW 73. Debiut Litwina Odejdzie czy zostanie w KSW? Roberto Soldić podjął decyzję Romanowski wygrał, ale zaliczył spadek. Zmiany w rankingu KSW Karolina Owczarz zawalczy na KSW 73. Znamy rywalkę KSW, Roberto Soldić i Mariusz Pudzianowski nominowani do World MMA Awards Komentarze (0) Zaloguj się do serwisu aby dodać komentarz. KSW Polska MMA Artur Sowiński Antoni Chmielewski Anzor Azhiev Sporty walki Łukasz Chlewicki Sebastian Romanowski Kamil Selwa Łukasz Bieńkowski Łukasz Rajewski Roman Szymański Grzegorz Szulakowski Kamil Szymuszowski Tomasz Matusewicz Mariusz Mazur Maciej Kazieczko Denilson Neves de Oliveira Maciej Szumowski

KSW 53 GODZINA O której godzinie zaczyna się KSW 53 W sobotę w Warszawie gala KSW 53, na której walką wieczoru będzie elektryzujący pojedynek pomiędzy Mateuszem Gamrotem (29 l., 15-0), a tymczasowym mistrzem federacji w wadze lekkiej Normanem Parkiem (33 l., 28-6-1). Panowie zmierzą się po raz trzeci – pierwszy pojedynek odbył się w maju 2017 roku i Gamrot wygrał na punkty, a w rewanżu 5 miesięcy później walkę przerwano po tym, jak Parke doznał kontuzji oka. Delikatnie mówiąc, obaj nie pałają do siebie sympatią… - Bardzo go nie lubię, nie podam mu ręki. Podczas walki odszczeka wszystkie obraźliwe słowa. Norman wiem, że chciałbyś, bym ci ubiżał, ale mój spokój i opanowanie rozsadzą ci głowę – zapowiada pewny siebie „Gamer”. - Jeśli nie chce mi przybić piątki to nie ma problemu. Będę go bił po twarzy od pierwszej do ostatniej sekundy. Będę cały czas nacierał. Wracam, żeby wbić ostatni gwóźdź do jego trumny – odgryza się Parke. Pojedynek miał toczyć się o pas mistrzowski, ale tak się jednak nie stanie. Wszystko przez to, że "Stormin" nie wypełnił limitu wagowego. O której godzinie KSW 53 POCZĄTEK GALI GODZINA Na gali zadebiutuje nowy nabytek organizacji, były podwójny mistrz federacji FEN, Andrzej Grzebyk. Ten, jak zawsze elegancki, stawił się na ceremonii ważenia w efektownym garniturze. Jego znak rozpoznawczy może przypaść do gustu fanom KSW. Do klatki wejdzie także legenda polskiego MMA, Tomasz Drwal, który przed laty walczył dla najważniejszej organizacji świata, UFC. W co-main evencie niesnaski wyjaśnią sobie Borys "Tasmański Diabeł" Mańkowski i Marcin Wrzosek. - Jeśli zdążymy go dobudzić po nokaucie to tak, mogę mu podać rękę. Powiem szczerze, że po tych przygotowaniach czuję się tak mocny, że nie sądzę, by ktokolwiek mógł mi zagrozić - mówił Mańkowski w rozmowie z dziennikarzem "Super Expressu". Borys Mańkowski o marihuanie: Lepiej śpię Gala KSW 53 została zaplanowana na sobotę 11. lipca. Początek KSW 53 zaplanowano na godzinę 20:00.

Wielki Czwartek, dzień ustanowienia przez Chrystusa sakramentu kapłaństwa. Zwyczajowo ten właśnie dzień uznaje się za święto wszystkich księży. Ale wbrew pozorom polski Kościół nie ma dziś powodów do świętowania. Musi sobie poradzić z licznymi przypadkami rezygnacji ze stanu duchownego oraz spadającą liczbą powołań kapłańskich. Ale to niejedyny problem Kościoła. Jeszcze większym jest porzucanie stanu duchownego. Władze kościelne nie prowadzą żadnych oficjalnych statystyk, które dotyczą księży rezygnujących z kapłaństwa. A jeśli prowadzą, to ich nie ujawniają. Skalę zjawiska próbował oszacować profesor Józef Baniak, socjolog, były wykładowca Wydziału Teologicznego Uniwersytetu imienia Adama Mickiewicza w Poznaniu. Według jego badań trzy lata temu tylko w trzech polskich diecezjach sutannę zrzuciło 60 kapłanów, a w całym kraju mamy aż 42 diecezje. Przypuszcza się, że w ciągu ostatnich 50 lat z kapłaństwa mogła odejść jedna trzecia ogólnej liczby duchownych, którą szacuje się na blisko 35 tysięcy Jakie są najczęstsze przyczyny? Z badań profesora Baniaka wynika, że ponad połowa kapłanów wskazuje na celibat. Ksiądz Piotr Dzedzej z archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej napisał książkę "Porzucone sutanny", w której zebrał świadectwa ponad 30 byłych księży. Wskazuje on na takie przyczyny jak alkohol czy konflikt z przełożonymi. Księża najczęściej odchodzą po cichu. Tak jak ksiądz Andrzej (imiona zmienione), wikariusz jednej z poznańskich parafii, który niespodziewanie pewnego dnia złożył swoją sutannę w kosteczkę, a na stole w swoim pokoju zostawił przełożonym kartkę: "Proszę mnie nie szukać, nie dzwonić i nie pisać". Te kilka zdań było dla proboszcza szokiem, bo jeszcze dzień wcześniej układał z wikarym plan pracy duszpasterskiej i prosił go o odprawienie dodatkowej mszy. Ksiądz Mieczysław nie wrócił do swojej parafii z wakacji. Do swoich znajomych rozesłał tylko mejle informujące o tym, że zrezygnował ze stanu kapłańskiego i poleca swoje usługi jako... agent nieruchomości. Z kolei ksiądz Michał pod nieobecność proboszcza zapakował nocą swoje meble do ciężarówki i wyjechał do innego miasta. Dziś pracuje jako dziennikarz sportowy. To tylko wybrane przykłady z ostatniego roku. Duszpasterze odchodzą z kapłaństwa najczęściej bez rozgłosu. Nie wszyscy mają tyle odwagi co były ksiądz Tomasz Węcławski, który nie tylko odszedł z kapłaństwa, ale też wystąpił z Kościoła. Były rektor Arcybiskupiego Seminarium Duchownego decyzję ogłosił na swojej stronie internetowej. Dziś przejął nazwisko żony (Tomasz Polak) i można go spotkać między innymi na budzących kontrowersje marszach równości. Pół roku temu szedł ramię w ramię między innymi z gejami i lesbijkami, którzy czują się dyskryminowani. Media rozpisywały się także o odejściu z zakonów dominikanina ojca Tadeusza Bartosia i jezuity Stanisława Obirka. Te głośne sprawy nie są dobrym przykładem dla młodych ludzi. Z danych Krajowej Rady Duszpasterstwa Powołań wynika, że tylko w ciągu ostatnich czterech lat w seminariach diecezjalnych uczy się o jedną czwartą mniej kleryków. W 2006 roku liczba alumnów wynosiła aż 4612, a w ubiegłym spadła do 3732. Członkowie rady wskazują między innymi na niż demograficzny, a także okresowy wzrost powołań po śmierci Jana Pawła II. Nie ulega wątpliwości, że Kościół musi w najbliższym czasie stawić czoła tym badań, jakie prof. Józef Baniak, były wykładowca Wydziału Teologicznego UAM, przeprowadził na próbie ponad 800 kapłanów, wynika, że sutannę zrzucają przede wszystkim młodzi księża. Dochodzi do tego najczęściej między 5. a 10. rokiem pracy duszpasterskiej. Ale to nie wszystko. Ponad 37 proc. kapłanów rozważa lub rozważało sens swego pobytu w kapłaństwie i odejście do stanu świeckiego. A ponad 28 proc. przeżywa kryzys tożsamości kapłańskiej, choć nie bierze pod uwagę rezygnacji. Skalę zmian w w Polsce najlepiej widać, analizując statystyki wieloletnie. W 1998 roku sutannę zrzuciło 32 duchownych, a w 2004 roku - 57. Dwa lata później tylko w 3 diecezjach (na 42) odeszło aż 60 kapłanów. Innych danych, dotyczących całego kraju, niestety nie ma. Są za to dokładne dane o spadającej liczbie powołań kapłańskich i zakonnych. W ubiegłym roku po raz pierwszy od lat liczba wszystkich kleryków w polskich seminariach nie przekracza 4 tys. Od 2006 do 2009 roku liczba kleryków w seminariach diecezjalnych spadła aż o 880 i wynosi dziś 3732. Tę tendencję potwierdzają dane z konkretnych rejonów Polski. Na przykład w diecezji kaliskiej w 2007 roku wyświęcono 12 kapłanów, w ubiegłym roku już tylko 8. W Wyższym Seminarium Duchownym w Koszalinie na pierwszy rok przyjęto w ubiegłym roku tylko 8 kandydatów, czyli o 40 proc. mniej niż rok wcześniej. Mniejsze są za to dysproporcje w seminariach zakonnych. Dziś kształci się w nich 1630 alumnów, to jest o 138 mniej niż dwa lata temu. Największy spadek odnotowano za to w zakonach żeńskich. W 2009 roku do klasztorów zgłosiło się tylko 300 kandydatek, a 10 lat temu było ich 723. To oznacza, że do nowicjatów i postulatów zapisało się o 50 proc. mniej dziewcząt. Obecnie w Polsce jest ponad 21 tys. sióstr zakonnych. Spadek liczby powołań jest coraz bardziej zauważalny. Od 2000 roku liczba zakonnic w tzw. zgromadzeniach czynnych (podejmujących różne dzieła apostolskie) spadła o 1,5 tys. Mniej jest także należących do nich domów zakonnych - bo 2450, przed rokiem było stałym poziomie utrzymuje się liczba sióstr klauzurowych, których jest 1376. Spada natomiast liczba kandydatek. Przed 10 laty życie za klauzurą rozpoczęło 110 postulantek, a w roku 2008 tylko Stanisław Gądecki, metropolita poznański i jednocześnie wiceprzewodniczący Episkopatu Polski, w liście na trwający właśnie w Polsce Rok Kapłański za spadającą liczbę powołań kapłańskich obwinia między innymi media. - Jesteśmy świadkami antyklerykalnej propagandy, której celem jest walka z Kościołem. Objawia się to w chorobliwym tropieniu grzechów kapłańskich, nagłaśnianiu ich w mediach, w przedstawianiu jednostkowych przypadków niewierności kapłańskiej jako praktyki powszechnej - napisał do wiernych moda na powołaniaStatystyki na temat spadku powołań są niepokojące, ale nie są niezrozumiałe. "Wysiew" powołań, jaki mieliśmy w Polsce od początku lat 80., był związany ze specyficzną sytuacją polskiego Kościoła. Z jednej strony, był to Kościół, który miał oparcie w społeczeństwie i był jedynym bastionem oporu przeciwko systemowi komunistycznemu. Z drugiej strony, na czele Kościoła katolickiego stał papież z Polski, a jego pontyfikat trwający ponad 26 lat był jednym z najdłuższych w historii papiestwa. Poza tym Polskę ominęły gwałtowne przemiany związane z reformami soborowymi. Wszystkie te czynniki przyczyniły się do tego, że powołanie kapłańskie cieszyło się prestiżem i było wspierane w rodzinie i na ambonie. Wskutek procesów modernizacyjnych zaczęły się ujawniać trendy sekularyzacyjne, a transformacja, niż demograficzny oraz bieżące bolączki Kościoła sprawiają, że decyzja o kapłaństwie nie wiąże się z prestiżem, ale wyborem życia, które coraz częściej bywa kontestowane, a nawet ośmieszane. Ostatecznie jednak nie liczy się ilość, ale jakość Jacek Prusak, SJCelibat może być zniesionyCo roku regularnie ubywa kleryków w seminariach duchownych w całym kraju. Kościół powinno się traktować globalnie, więc również tak należy oceniać kryzys kapłaństwa. Jeżeli spojrzymy na Azję i Afrykę, to widać, że powołania rosną w lawinowym tempie. Można powiedzieć, że Kościół zmienia kolor skóry. Oczywiście, w Europie i w Polsce są regiony, gdzie diecezje mają poważne problemy z powołaniami, a niektóre zakony niebawem przestaną istnieć. Przyczyn należy szukać w złym wprowadzeniu zasad Soboru Watykańskiego II - kryzys zaczął się od księży. Liczbie powołań nie sprzyja również erotyzacja kultury i panseksualizm. Jeżeli społeczeństwo propaguje wartości odwrotne do tych z Ewangelii, to o wiele trudniej nie ulegać pokusom. Spadek liczby powołań i rosnąca liczba duchownych, którzy rezygnują z kapłaństwa, nie ma związku z celibatem. Proszę zauważyć, że obserwujemy jeszcze większy kryzys rodziny niż wiary. Młodzi nie potrafią być sobie wierni, budować zaufania. Więc sytuacja kapłanów mężów w niczym by się nie zmieniła. Należy jednocześnie dodać, że celibat nie jest dogmatem religijnym, tylko elementem pewnej dyscypliny. Nie można wykluczyć zniesienia go w Dariusz Kowalczyk, SJ

Wiadomo, że nie chodzi to, że czytać można od pewnego wieku. Bo właściwie można zacząć, gdy tylko nauczy się rozpoznawać literki. A nawet wcześniej - przecież istnieje coś takiego jak czytanie na głos! Raczej oczywiste jest też, że 7-latek nie będzie czytać książek typu Gra o Tron, a 15-latek - opowiastek w rodzaju powieści Holly Webb. Są jednak te mniej oczywiste podziały, które chyba nie wszyscy rozumieją. I tym właśnie zajmę się w dzisiejszym poście. Do napisania posta zainspirował mnie post pewnej dziewczyny na Facebooku, która szukała książek dla swojego 11-letniego brata - spodobał mu się Harry Potter i Hobbit. No i fajnie, że kolejna osoba zaczęła czytać! Natomiast kiedy czytałam odpowiedzi, lekko mnie zmroziło. Owszem, znalazły się wśród nich pozycje takie jak Zwiadowcy, Pozaświatowcy, Baśniobór, Opowieści z Narnii. Pozostałe pozycje jednak... cóż, albo świadczą o braku umiejętności czytania ze zrozumieniem (przypominam - 11 lat!) albo o totalnej niewiedzy o zawartości polecanej przez siebie powieści. Co więc znalazło się na liście książek polecanych dla chłopca? Dary Anioła - typowa młodzieżówka, z mocnym wątkiem romansu, ba, znalazło się tam parę scen dość erotycznych. Książka raczej dla dziewczyn. Niezgodna - brutalne zabijanie z pistoletu, silne podłoże psychologiczne, typowo dziewczęcy wątek romansu (umięśniony, przystojny, odważny i zmaltretowany psychicznie Tobias + szara myszka Tris) Więzień Labiryntu. Może jestem przewrażliwiona, ale według mnie to najbardziej brutalna ze wszystkich książek tego typu. Może na podobnym poziomie stoją jeszcze Igrzyska Śmierci (co ciekawe, ich nikt nie polecił, czyżby ze względu na wątek romantyczny?) Wiedźmin - o ile przy poprzednich myślałam, że może to ze względu na to, że jakaś dziewczyna nie uważa krwawych/erotycznych scen za niepoprawne dla dziecka, to tutaj musiałam dosłownie zbierać szczękę z podłogi. Primo, książka nie jest pisana pod młodzież. Wielu (naprawdę wielu!) rzeczy dziecka może nie zrozumieć (facet zbierający cyt. ,,krew miesięczną nietkniętej dziewicy"). W książce oczywiście pojawiają się sceny erotyczne. Secundo, przekleństwa. I wreszcie tertio - prozaiczny powód - zbyt skomplikowane. Serio. To jest rozbudowana powieść, nie chodzi o uratowanie świata. Przez ostatnie części niejednokrotnie nie przebrnęli nawet dorośli. (Żeby nie było - czytałam zbiór opowiadań Ostatnie życzenie i Miecz przeznaczenia, wiem, jakim stylem pisana jest książka i czego można się po niej spodziewać). Wyżej wymieniony zbiór przeczytałam mając lat prawie 13, po kolejną część sięgam zaś dopiero teraz, gdy zbliżają się moje 15 urodziny. Wiem, że wtedy byłam za mała na tę książkę. Bardzo, ale to bardzo mi się podobała, ale po prostu nie byłam gotowa. Dlatego byłam w szoku, gdy przeczytałam wypowiedź 12-latki o tym, że czyta Wiedźmina (swoją drogą, co też ona robiła na Facebooku?) Gildia Magów - magia, geje i seks. To tak w skrócie. Fantastyczna powieść, ale zdecydowanie nie nadaje się na lekturę dla 11-latka. I, uwaga, kwiatek nad kwiatkami, gdzie dosłownie parsknęłam śmiechem przeczytawszy tytuł. Mam szczerą nadzieję, że to był żart. Mowa tu o pewnej powieści słynnej z tego, że wszyscy giną. Tak. Gra o tron. (Pomijam poprawność tytułowania - Pieśń Lodu i Ognia). Przyznam się od razu, sama nie czytałam. Ale mogę nawet bez tego wymienić powody, dla których to nie jest książka dla dzieciaka. 1. To są cegły. Powieści dzielone na 2 tylko dlatego, że przekraczały możliwości wydawnicze (!). A i tak w Polsce zostały podzielone jeszcze na 2. I wciąż są strasznie grube. 2. Niesamowicie rozwlekła akcja. Słynne są historie, że dana postać nie pojawia się w jakiejś części, a pojawia się w następnej - dziejącej się w tym samym czasie, co poprzednia, tyle że obserwujemy kogo innego. Istny mętlik... 3. Co pierwsze przychodzi do głowy na hasło Gra o Tron? Cóż, dla mnie jest to wszyscy giną. Brutalnie. Ponoć jest też dużo scen erotycznych. Ponoć, tego akurat nie wiem. Ktoś może powiedzieć, że mam przestarzałe poglądy i jestem dziecinna. Może i tak jest. Ale nie wyobrażam sobie 11-latków czytających fantastykę dla dorosłych oraz młodzieżówki takie jak IŚ, Niezgodna, WL, MU. Jeszcze nie ten wiek. Niedużo zostało, ale jednak. Jakie więc książki można polecić takiemu czytelnikowi? Zwiadowcy Drużyna Baśniobór Opowieści z Narnii Atramentowa Trylogia i inne powieści Cornelii Funke Percy Jackson Dziennik cwaniaczka Ja wiem, że teraz wszyscy chcą być nad wiek dojrzali, a facebook to już w 4 klasie się zakłada. I że podstawówka (4-6) uważa się już za młodzież. Mimo wszystko na te książki jeszcze przyjdzie czas. Poważnie.

Parfjanowicz: Iga na bezludnej wyspie [felieton] 18 lis 21 06:00 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty W życiu sportowca bywa tak, że jeden tydzień zmienia wszystko. A gdy masz 19 lat to taka zmiana musi się wydawać trzęsieniem ziemi i to w skali przynajmniej Iga nieodwracalnie wstrząsnęła swoim życiem w Paryżu, w 2020 roku. Do tamtego, finałowego tygodnia Rolanda Garrosa była bardzo zdolną, młodą tenisistką – pisze w swoim felietonie Sebastian Parfjanowicz. Foto: Thomas Samson / AFP Iga Świątek Na początek ustalmy jeden fakt i przestańmy chwilą czy dwoma chwilami słabości mierzyć pełne dwanaście miesięcy. Nawet jeśli te chwile trochę niepokoją. Ale o tym za moment. Bo tak przede wszystkim to za Igą Świątek dobry sezon. Słabych nie kończy się w najlepszej dziesiątce światowego rankingu, po słabych nie wpuszczają do turniejów rozgrywanych w elitarnej formule Masters, no i premie na koncie też wymiernym dowodem są, że słabo nie było. A przecież oni – całym zwartym zespołem – tego roku obawiali się bardzo, bo przed nim wiadome się stało, że kryterium zbiorowej oceny nie będzie już rozwój, nie będą techniczne postępy, tylko suche wyniki. A w zasadzie to puchary i nowe patery w gablocie. Wiedzieli o tym doskonale. Względny spokój się skończył. Pamiętam grudzień poprzedniego roku, gdy Iga z całym swoim zespołem przyjechała na specjalne nagranie do TVP Sport. Była spięta, nerwowa, wręcz w innym świecie. Chciała już wyjechać gdzieś daleko i po prostu zacząć grać, a nie być w kolejnych programach i na kolejnych okładkach. W życiu sportowca bywa tak, że jeden tydzień zmienia wszystko. A gdy masz 19 lat to taka zmiana musi się wydawać trzęsieniem ziemi i to w skali przynajmniej Iga nieodwracalnie wstrząsnęła swoim życiem w Paryżu, w 2020 roku. Do tamtego, finałowego tygodnia Rolanda Garrosa była bardzo zdolną, młodą tenisistką. Gdy wchodziła do ćwierćfinału Wielkiego Szlema skakaliśmy pod sufit. Ale po tamtym tygodniu przestaliśmy już mówić, że jest młoda i ma prawo się jeszcze uczyć. To próbowało jej powtarzać już tylko najbliższe otoczenie. Od tamtego tygodnia ten sam ćwierćfinał Wielkiego Szlema stał się dla przeciętnego kibica granicą przyzwoitości. Albo nie – dla nas to już było za mało. Nie tylko dla nas zresztą, dla samej Igi momentami też, bo poskromić ambicje wielkiego sportowca zawsze trudno. Zwłaszcza, kiedy kontrakty podpisują z nim największe światowe marki, o spotkania zabiegają politycy i gwiazdy rozrywki wszelakiej. Wyobrażam sobie, że to musi cieszyć, świetnie wyglądać w banku, ale momentami bardzo ciążyć. I o tym też chyba był ten sezon. O skrajnych emocjach. O niesamowitym transie z finału w Rzymie i łzach bezradności na igrzyskach czy w pierwszym meczu WTA Finals. Czy te łzy niepokoją? Uczciwie – tak, bo to nie zdarzyło się raz. I nad tym trzeba usilnie pracować, o czym sztab Igi wie na pewno nie od wczoraj. Sporo krytyki wylało się ostatnio na ludzi, których raptem dwanaście miesięcy temu okrzykiwano najlepszym zespołem szkoleniowym w kobiecym tenisie. Tak najwyraźniej lubimy – od ściany do ściany: pan trener już nieodpowiedni, bo sam kiedyś za słabo grał, pani psycholog już sobie nie radzi, bo Iga zbyt nerwowa. Mówimy, piszemy, powtarzamy, nie mając w zasadzie pojęcia w jakim biznesie oni pracują. Opowiem cytatem z Andre Agassiego i jego biografii – moim zdaniem to wciąż najlepsza sportowa książka jaka powstała – pod tytułem „Open”: „W ferworze gry tenisiści wyglądają jak ludzie niespełna rozumu, którzy wyszli na otwartą przestrzeń, coś bredzą, klną i przeprowadzają poważne debaty z własnym alter ego. Dlaczego? Ponieważ tenis jest cholernie samotną grą. Jedynie bokserzy są w stanie pojąć samotność tenisisty – chociaż mają do dyspozycji sekundantów z narożnika i trenerów. Nawet przeciwnik boksera jest poniekąd towarzyszem z ringu, kimś, z kim można się mocować i do kogo można stękać. W tenisie staje się twarzą w twarz w rogiem, wymienia z nim ciosy, lecz bez dotykania czy rozmawiania z nim, ani też z kimkolwiek innym. (…) W tenisie zawodnik jest jak na bezludnej wyspie”. Takie to wyzwania przed 20-letnią dziewczyną, która rok temu zdała maturę. Takie to wyzwania, że od 6 lat żadnej tenisistce nie udało się ani obronić wielkoszlemowego tytułu, ani zdobyć dwóch skalpów w jednym sezonie (to w ciągu ostatnich 14 lat udało się tylko jednej-jedynej Serenie Williams). Najwyraźniej trochę te ataki szczytowe kosztują. Nie wiem co teraz postanowi 20-letnia (będę ten wiek podkreślał niczym Maria Sakkari po wygranym z Polką meczu) szefowa Teamu Świątek. Jej wypowiedzi po ostatnim meczu w Guadalajarze sugerują, że sama jeszcze do końca nie wie. Mówi, że może trochę więcej swobody, może inna interakcja z zespołem... A może Iga chce wreszcie na prawdziwą bezludną wyspę, taką na której w końcu odpocznie i pomyśli, co dalej. Decydować za nią za pomocą odważnych internetowych tytułów oczywiście możemy, ale to trochę śmieszne. O wyzwaniach świata Igi większego pojęcia nie mamy. Mnie wystarczyło zagrać ostatnio w mistrzostwach Polski dziennikarzy i artystów w padla (takie połączenie tenisa ze squashem), by poczuć, ile – w takim śmiesznym turnieju! – waży piłka meczowa. A na treningach wyglądało to tak dobrze… No nic, możecie na mnie mówić – Robert Mateja padla. Robert, Ty wiesz, że ja tak z sympatii. A z sympatii do Igi tylko jedna prośba na kolejny rok. Pewnie bardziej do jej otoczenia niż samej zawodniczki: nie odcinajcie się na długie miesiące, opowiadajcie nam jak najwięcej o tym swoim świecie, o jego pułapkach i wyzwaniach. Im lepiej go poznamy, tym łatwiej zrozumiemy. Data utworzenia: 18 listopada 2021 06:00 To również Cię zainteresuje Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości.

Tempo, w jakim rozwija się sądecka organizacja sportów walki HFO imponuje. Ostatnia gala, zorganizowana w Nowym Sączu przez Łukasza Pławeckiego była prawdziwym sportowym świętem i choć wydawało się to niemożliwe, jeszcze wyżej podniosła organizacyjną poprzeczkę. Ma ją jednak zamiar przeskoczyć nowy prezes Halny Fighting Organization – Jerzy Dąbrowa. Czytaj również: “To była ciężka walka”. Sądeczanin Łukasz Pławecki Mistrzem Świata! [ZDJĘCIA, WIDEO] Dlaczego postanowił Pan zostać prezesem Halny Fighting Organization i jaki to będzie miało wpływ jej rozwój? Pomimo najszczerszych chęci, Łukaszowi Pławeckiemu trudno było pogodzić obowiązki profesjonalnego sportowca z czasochłonnym zajęciem, jakim jest prezesura w naszej organizacji. Zdecydowaliśmy, że powinien on koncentrować się na karierze sportowca i zaproponował mi objęcie funkcji prezesa HFO. Taka zmiana wydaje się być jak najbardziej sensowna. Zobaczymy, jak to wszystko będzie funkcjonować, jednak już dzisiaj mogę powiedzieć, że w tym roku planujemy kilka gruntownych zmianach na szczeblu organizacyjnym. Od kilku lat wspiera Pan HFO i pomaga Pan współorganizować gale. Czy doświadczenie w prowadzeniu własnego biznesu, uda się przełożyć również na sukces finansowy organizacji? Prowadzę własną firmę już 13 lat, więc można powiedzieć, że posiadam w tym zakresie pewną wiedzę i doświadczenie, które będę chciał wykorzystać również w pracy w HFO. Wierzę, że podołam temu wyzwaniu i przyczynię się do rozwoju organizacji. W biznesie trzeba dać z siebie 100%, żeby odnieść sukces. Zamierzam więc dać z siebie wszystko, by ten sukces odnieść również w HFO. Do tej pory kojarzono HFO głównie z Nowym Sączem. Czy to się zmieni? 2019 rok w naszej działalności zapowiada się naprawdę przełomowo. Chcemy nawiązać współpracę z telewizją. Prowadzimy rozmowy z trzema stacjami, których finału można spodziewać się w połowie roku. Wtedy podamy nazwę stacji, w której będzie można obejrzeć relacje z gal HFO. Ma to oczywiście związek z tym, że chcemy wyjść poza ramy naszego regionu i propagować nasze gale na terenie całego kraju. Chcemy korzystać z usług zawodników z całej Polski, a nie tylko z regionu. Nawiązanie współpracy z telewizją ma nam w tym pomóc. Ale całkowicie z Nowego Sącza nie zamierza Pan rezygnować? Oczywiście, że nie. 1 czerwca 2019 roku organizujemy w naszym mieście kolejną galę. Z pewnością nie zabraknie na niej Łukasza Pławeckiego, któremu towarzyszyć będą nasi lokalni zawodnicy, czyli Bartosz Zając, Norbert Jop czy Konrad Mikołajczyk. Ta gala będzie oparta na naszych zawodnikach, zaprosimy też fighterów z Jasła i odleglejszych części Polski. Będą walki o pas, będą atrakcje, gala już teraz zapowiada się bardzo ciekawie. Gdzie planowana jest zatem kolejna gala? 28 września organizujemy wydarzenie w Jaśle, w listopadzie ponownie wracamy do Nowego Sącza. W tym roku chcemy skupić się właśnie na tych trzech galach, chcemy zorganizować je na najwyższym poziome. Mówił Pan o współpracy z zawodnikami z całej Polski, trwają już rozmowy z klubami? Tak. Mamy bardzo dobre relacje ze Spartanem Jasło, dlatego właśnie w tym mieście będziemy organizować galę w tym roku. Zawodnicy Sprtana często przyjeżdżają trenować z Łukaszem, nasi podopieczni razem z kolegami z Jasła wyjeżdżają na obozy, organizujemy też naprzemiennie ligi dla początkujących. Jasło to więc naturalny wybór, ale oczywiście prowadzimy już rozmowy także z innymi klubami. Zależy nam na tym, by budować te sportowe relacje w jak najszerszych kręgach. Porozmawiajmy o formule gal HFO – czy będzie ona ewoluować? Dotychczas widzieliśmy krok w stronę mieszanych sztuk walki. Gala HFO przede wszystkim koncentruje się na walkach K-1. To jest priorytet, ale stawiamy też na pojedynki w forumule MMA, ponieważ w naszym klubie Halny ta sekcja staje sie coraz bardziej popularna. Trzeba tych chłopaków docenić i wypromować. Inne organizacje coraz częściej “wpuszczają” na swoje ringi celebrytów amatorów. Zapoczątkowała to federacja KSW, teraz powstają nawet organizacje takie jak Fame MMA, które tylko na takich zawodników stawiają. Czy HFO również planuje podobny zabieg marketingowy? Na chwilę obecną skupiamy się na walkach profesjonalistów, okupujących najwyższe pozycje w rankingach. Nie chcemy robić jakiegoś “szołmeństwa”, chcemy zapewnić naszej publiczności emocje sportowe najwyższej klasy, a nie kabaret. Do tej pory, młodzi, perspektywiczni zawodnicy Halnego mogli liczyć na występy podczas gal HFO. Czy to się zmieni? Oczywiście, że nie. Dla młodych adeptów K-1 czy MMA zostały stworzone ligi, gdzie mogą nabierać doświadczenia, nabywać umiejętności, gdzie na bieżąco analizujemy ich postepy oraz dbamy o prawidłowy rozwój ich kariery. My stawiamy na promocję obiecujących zawodników, ale oczekujemy też od nich zaangażowania w kwestiach treningowych oraz medialnych. Muszą też promować samych siebie. My organizujemy galę, dając im szansę na pokazanie się, ale oni muszą także pokazywać się z dobrej strony. Trzy gale w 2019 roku, a jak wygląda perspektywa nowego prezesa dotycząca przyszłości HFO? Nie chcę rzucać słów na wiatr. Rozwój organizacji na przestrzeni ostatnich pięciu lat widać gołym okiem i chciałbym utrzymać to dobre tempo. Celem jest wyjście poza Nowy Sącz, a w strefie marzeń nawet poza granice Polski. Tego życzę Panu i wszystkim z Halny Fighting Organization. Dziękuję i pozdrawiam Czytelników Rozmawiał: Marek Jaśkiewicz fot. HFO

ሀечθκот ጽት	Жаሪαр ентиρըγа աмеሕиψ	Еյ оտирθδоք	Оскейив ач
Оዎኬյиሼактի աዙስξዌкθд	Խнаհуβе ыνօτикуз	Ιмቂтвυፓուጦ уλ нуդիстоձխл	Итቆжεкэг уሰοкту
Καсиպ уሑуձе επጧֆοςиճев	Фиዉሲшаው ለጲовса	Иգθшοፗ խскуզуዤիμէ итрቷдовը	Уγቀкяδуጃዕ свуροኞፐկа ու
Фጴյըм клι	Агелቴпсыш ቤኚβαтеտ	Щоձոጯυጇ ጸкрዒղጣ з	Рса ιчወ ጳлυፕըρፃጂ