W skrócie Czarna porzeczka - właściwości Czarna porzeczka - uprawa Czarna porzeczka - odmiany Czarna porzeczka - przycinanie Czarna porzeczka - właściwości Należąc do rodziny agrestowatych, czarna porzeczka cechuje się wysoką zawartością witaminy C i antyoksydantów. Czarne porzeczki zawierają duże ilości polifenoli, które usuwają wolne rodniki z organizmu oraz dużą ilość pektyn, czyli rozpuszczalnego błonnika, który ogranicza w naturalny sposób wchłanianie we krwi zbyt dużej ilości cholesterolu i cukru. Czarna porzeczka jest również bogata w: witaminę A biotynę kwas foliowy witaminy z grupy B sole mineralne żelazo wapń magnez W konsekwencji liście i owoce czarnej porzeczki wykorzystywane bywają na przykład w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych i schorzeń reumatycznych, w stanach zapalnych układu moczowego (zwłaszcza pęcherza moczowego), w nieżycie żołądka i jelit. Owoce czarnej porzeczki poprawiają krążenie i pracę serca, wspomagają naturalną obronę organizmu przed infekcjami (typu grypa, przeziębienie) oraz wzmacniają odporność. Czarna porzeczka zawiera działające przeciwzapalnie, ściągająco i hamująco namnażanie się bakterii garbniki, dzięki czemu wspomagają leczenie problemów skórnych takich jak np. wypryski, oczyszczając dogłębnie skórę. Odwary z liści czarnej porzeczki można wykorzystać jako płukankę do jamy ustnej. W medycynie naturalnej stosuje się go pomocniczo także przy leczeniu migreny i przy ogólnym wyczerpaniu organizmu. Czarna porzeczka należy ponadto do owoców o niskim indeksie glikemicznym – 100 g tych owoców ma 63 kilokalorie. Owoce tego krzewu wykorzystywane są do robienia soków, dżemów, powideł, sosów czy nalewek. Czarna porzeczka - uprawa Czarna porzeczka, jeśli chodzi o podłoże, w uprawie nie jest rośliną wymagającą. Najlepsze jednak dla niej warunki to gleby żyzne, choć rosnąc na ziemiach mniej zasobnych w składniki odżywcze, daje bardziej smaczne owoce. Przy uprawie czarnej porzeczki na glebach lekkich nie należy zapominać o konieczności nawadniania. Nie należy jednak sadzić krzewów czarnej porzeczki ani na glebach bardzo ciężkich i podmokłych, ani w zagłębieniach terenu, gdzie bywa dla nich zbyt wilgotno. Czarna porzeczka - odmiany Występuje wiele odmian porzeczki czarnej, ale wśród najbardziej znanych wymienia się: Andega – samopylna, daje dużo średniej wielkości, kwaśnych i aromatycznych owoców, jest odporna na mączniaka Black down – samopylna, daje dużo owoców średniej wielkości, słodkich i soczystych, świetnie nadaje się na przetwory Cadou – samopylna, daje duże słodkie owoce, które najsmaczniejsze są świeże Cassis blanc – samopylna, plenna, daje owoce średnie i białe, niezbyt aromatyczne Delbard Robusta – obcopylna, owoce duże, kwaśne i aromatyczne. Ores – Odmiana późna, dojrzewa pod koniec lipca. Wytrzymała na mróz, odporna na mączniaka i rdzę wejmutkowo-porzeczkową oraz średnio podatna na opadzinę liści. Plonuje obficie. Czarna porzeczka - przycinanie Bardzo ważne w uprawie czarnej porzeczki jest cięcie, dzięki któremu krzew może prawidłowo rosnąć. Celem pierwszego cięcia po posadzeniu jest nadanie krzewom prawidłowej formy i pobudzenie ich do wydawania nowych, owoconośnych pędów. W drugim i trzecim roku wycinane są uszkodzone, połamane lub chore oraz pokładające się na ziemi pędy czarnej porzeczki. W kolejnych latach życia krzewu należy utrzymywać czarną porzeczkę w optymalnej objętości, prześwietlając ją, a zatem usuwając stare, kilkuletnie pędy (najlepiej czteroletnie), które owocowały w poprzednich latach oraz pozbywanie się nadmiaru młodych odrostów.

wymagania glebowe i klimatyczne| sadzenie| odmiany| formy pienne| pielęgnacja| przycinanie| rozmnażanie| zbiór i przechowywanie| choroby i szkodniki Porzeczka czarna Porzeczka jest wieloletnim krzewem dorastającym do 2 metrów wysokości. Jej liście są duże, 3-5 klapowe, ciemnozielone. Na ich spodniej stronie znajdują się liczne, małe gruczoły, które wydzielają bardzo aromatyczne olejki eteryczne, nadające charakterystyczny zapach liściom porzeczki. Kwiaty pojawiają się w kwietniu lub maju. Są małe, zebrane w grona wielokwiatowe, o czerwonych płatkach. Starsze odmiany są obcopylne, co znaczy, że do zapylenia potrzebny jest pyłek innej odmiany, ale pojawia się już coraz więcej odmian samopylnych. Jadalną częścią porzeczki są owoce. Są to małe, czarne, słodkawe lub kwaskowate jagody, bardzo smaczne i zdrowe. Czarna porzeczka jest cennym źródłem witaminy C - zawiera jej najwięcej spośród wszystkich owoców, które możemy uprawiać w ogrodzie w naszej strefie klimatycznej. Zawiera również witaminy A, E i z grupy B. Jest również bogata w minerały, takie jak fosfor, potas i magnez, kwasy organiczne i garbniki. Dzięki zawartości pektyn redukuje poziom cholesterolu i obniża poziom cukru we krwi. Jest też bogatym źródłem antyoksydantów. Za jej właściwości antyoksydacyjne są odpowiedzialne głównie flawonoidy i kwasy fenolowe. Flawonoidy hamują powstawanie w organizmie toksycznych związków oraz spowalniają proces starzenia. Spośród flawonoidów są to między innymi antocyjany i rutyna. Antocyjany znajdują się w skórce, mają właściwości antybakteryjne. Rutyna ułatwia wchłanianie witaminy C, działa też korzystnie na naczynia krwionośne - wzmacnia je, a także zapobiega krwawieniom i żylakom. Ważna jest również należąca do grupy flawonów kwercetyna - wspomaga oczyszczanie dróg moczowych, działa również przeciwalergicznie. Kwasy fenolowe działają przeciwzakrzepowo i przeciwzapalnie. Owoce czarnej porzeczki wzmacniają też nasz układ immunologiczny, są więc przydatne w leczeniu przeziębień. Właściwości lecznicze mają również liście czarnej porzeczki. Przygotowane z nich napary przyspieszają wydalanie toksyn i regulują pracę nerek. Są naturalnym lekarstwem na trudno gojące się rany, a także na ukąszenia owadów, bo zawierają garbniki działające przeciwzapalnie i ściągająco na skórę oraz fitoncydy działające bakterio- oraz grzybobójczo. Porzeczki są bardzo smaczne. Najlepiej smakują świeżo zrywane z krzaków, ale można z nich również robić pyszne soki, dżemy i galaretki, a nawet domowe wino. Można je również mrozić. Jest dosyć łatwa w uprawie, warto wiec posadzić kilka krzaków czarnej porzeczki w swoim ogrodzie. Dzięki temu będziemy mogli cieszyć się smakiem tych zdrowych, wartościowych owoców zrywanych prosto z krzaka. Wymagania glebowe i klimatyczne Porzeczka najlepiej rośnie na glebach gliniastych i gliniasto-piaszczystych, lekko kwaśnych ( o pH 6,0-6,5). Nie jest jednak rośliną zbyt wymagającą, a jej uprawa powinna udać się na każdej glebie ogrodowej, pod warunkiem, że nie będzie zbyt wapienna. Lubi miejsca słoneczne, ale poradzi sobie również na stanowiskach półcienistych. Dobrze, jeśli miejsce przeznaczone pod jej uprawę jest osłonięte od wiatru, ponieważ nie jest do końca odporna na przemarzanie. Ponieważ niektóre odmiany kwitną dosyć wcześnie, już w kwietniu, na wiosenne przymrozki narażone są również jej kwiaty. Ziemia pod uprawę porzeczek powinna być starannie przygotowana, ponieważ krzewy będą rosły w jednym miejscu przez wiele lat. Warto przygotować ją wcześniej. Ważne jest dokładne oczyszczenie terenu z chwastów, zwłaszcza tych wieloletnich, jak perz, powój czy oset, gdyż później trudno będzie się ich pozbyć. W tym celu trzeba dokładnie przekopać glebę za pomocą wideł płaskozębnych, usuwając wszystkie kłaczą i korzenie chwastów. Należy też sprawdzić pH gleby za pomocą kwasomierza i w miarę potrzeb wykonać zabieg odkwaszania lub zakwaszania. Dobrze jest przed sadzeniem wzbogacić glebę w substancję organiczną - można użyć obornika (zarówno przekompostowanego, jak suszonego czy granulowanego), kompostu lub wermikompostu. Można też w sezonie poprzednim wysiać na nawóz rośliny zielone, na przykład gorczycę. Stosowane nawozy należy zawsze przemieszać z wierzchnią warstwą gleby za pomocą wideł lub szpadla. Sadzonki z doniczek możemy sadzić przez cały sezon wegetacyjny. Porzeczki z gołym korzeniem najlepiej sadzić jesienią, ponieważ szybko rozpoczynają wegetację i wiosną mogłyby nie zdążyć się ukorzenić. Jeśli nie zdążymy, wiosną sadźmy je najszybciej, jak to będzie możliwe, gdy tylko gleba rozmarznie i obeschnie. Krzewy sadzimy około 5-10 cm głębiej, niż rosły w szkółce. W ciągu lata z części pędów, które zostały przysypane ziemią, wyrosną nowe korzenie, więc dzięki głębszemu sadzeniu wzmacniamy system korzeniowy roślin. Po posadzeniu ziemię wokół roślin obciskamy i podlewamy. Sadzonki powinny być zdrowe i mieć co najmniej trzy pędy. Bezpośrednio po posadzeniu przycinamy je bardzo krótko, tuż nad ziemią, pozostawiając po 2-3 pąki. Z pozostawionych pąków i z szyjki korzeniowej wyrośnie kilka silnych pędów jednorocznych, które będą stanowiły szkielet krzewu. Aby krzewy miały wystarczającą ilość miejsca, a nam łatwo było zbierać owoce, powinny być posadzone w rządkach odległych od siebie o około 2 m, a między krzewami w rządku o 1,2 m. Można porzeczki sadzić również pojedynczo, nawet na rabatach mieszanych, w połączeniu z roślinami ozdobnymi. Odmiany Jest wiele odmian czarnej porzeczki, które możemy uprawiać w naszych ogrodach, więc możemy wybrać takie, które najbardziej nam odpowiadają. Różnią się one terminem owocowania, smakiem owoców, odpornością na choroby i przemarzanie. Do odmian uprawianych w naszym kraju należą między innymi: Triton, Titania, Tisel, Tiben, Ojebyn, Ceres czy Ruben. Formy pienne Oprócz popularnych, krzaczastych form porzeczek w sprzedaży są obecnie dostępne również formy pienne. Są one wyprowadzone w pień lub szczepione wysoko na pędzie. Takie krzewy z powodzeniem możemy uprawiać nawet w małych ogródkach, gdzie na duże krzaki nie byłoby miejsca. Możemy pod nimi posadzić inne rośliny, na przykład niskie byliny lub krzewinki okrywowe. Formy pienne można również uprawiać w donicach. Formy pienne pielęgnujemy tak samo, jak krzaczaste, podobnie przycinamy również koronę. Należy jednak w ich przypadku pamiętać, aby po posadzeniu wbić obok palik i przywiązać do niego porzeczkę. Korona może bowiem zbyt obciążać krzew i powodować jego przechylanie się lub nawet złamanie, zwłaszcza w okresie owocowania - jest wtedy sporo cięższa. Pielęgnacja Ściółkowanie Dobrze wpływa na wzrost i rozwój krzewów. Można ściółkować krzewy agrotkaniną, agrowłókniną lub wysypać korą sosnową. Porzeczka lubi wilgoć w glebie, a ściółka ogranicza parowanie wody i dłużej utrzymuje wilgotną glebę. Hamuje też wzrost chwastów. Odchwaszczanie Jeśli nie stosujemy ściółki, musimy zadbać o regularne odchwaszczanie gleby wokół krzewów. Możemy wyrywać je ręcznie lub użyć motyczki lub kultywatora, który dodatkowo spulchni glebę. Nawożenie Porzeczki w trakcie uprawy możemy zasilać nawozami organicznymi (obornik, kompost, wermikompost) lub mineralnymi. Pamiętajmy, że porzeczka jest wrażliwa na chlorki, więc stosujemy tylko nawozy ich nie zawierające. Można skorzystać z nawozów specjalnie przeznaczonych do nawożenia krzewów owocowych, które mają odpowiednio dobrane i zbilansowane składniki. Tutaj znajdziesz informacje o stosowaniu wieloskładnikowych nawozów mineralnych. Podlewanie Porzeczki mają dosyć duże wymagania wilgotnościowe. Możemy monitorować wilgotność gleby za pomocą wilgotnościomierza i w miarę potrzeb podlewać krzewy. Do podlewania najlepiej używać deszczówki, którą możemy zbierać w specjalnych beczkach czy pojemnikach. Trzeba jednak pamiętać, żeby nie zalać zbyt mocno roślin, ponieważ utrudnia to dostęp powietrza do korzeni i może spowodować ich uszkodzenie. Zasady prawidłowego podlewania roślin w ogrodzie Przycinanie Pierwsze cięcie porzeczek wykonujemy tuż po posadzeniu. Przez kolejne 2-3 lata krzewów można nie ciąć, a usuwać tylko pędy bardzo cienkie, połamane lub chore. Od czwartego roku , gdy krzewy już w pełni owocują, należy co roku wykonywać cięcie odmładzające. Porzeczka najlepiej owocuje na pędach jednorocznych i dwuletnich, zarówno tych, które wyrosły u podstawy krzewu, jak i będących bocznymi odgałęzieniami pędów starszych. Powinniśmy wycinać wszystkie pędy czteroletnie, a pozostawić na krzaku 4-6 najsilniejszych pędów jednorocznych, i po 3-5 pędów dwu- i trzyletnich. Za pomocą sekatora wycinamy całe pędy tuż nad ziemią. Cięcie możemy wykonać zaraz po zbiorach lub w terminie późniejszym - jesienią, zimą lub wczesną wiosną. Na bieżąco należy usuwać pędy leżące na ziemi, obumarłe, porażone przez choroby i szkodniki, a także nadmiernie zagęszczające krzew. Jeśli zdarzy nam się zaniedbać cięcie i krzew będzie nadmiernie zagęszczony i zaniedbany, trzeba jednorazowo usunąć nawet połowę pędów. Rozmnażanie Porzeczkę możemy rozmnażać za pomocą zdrewniałych sadzonek lub odkładów. W przypadku rozmnażania z sadzonek, pobieramy je jesienią. Wybieramy i wycinamy najsilniejsze pędy, które przechowujemy do wiosny w chłodnym, suchym miejscu, na przykład w piwnicy lub w zacienionym, osłoniętym miejscu na zewnątrz. Aby sadzonki przetrwały, najlepiej zadołować je w piasku, który musimy utrzymywać w ciągłej wilgoci. Sadzonki powinny mieć około 20 cm. Wiosną wkładamy je do gruntu tak, aby na powierzchni był widoczny najwyższy pąk. Przy rozmnażaniu z odkładów należy wybrać zdrowy, jednoroczny pęd, rosnący nisko nad ziemią. Przyginamy do go ziemi, zagłębiamy w wykopanym wcześniej płytkim rowku i przysypujemy ziemią. Pęd można przytwierdzić do podłoża za pomocą wygiętego drutu. Przed zasypaniem można pęd naciąć i posypać preparatem przyspieszającym ukorzenianie, tak zwanym ukorzeniaczem. Przez cały sezon należy regularnie podlewać odkłady. Jesienią sprawdzamy, czy wytworzyła się dostateczna ilość korzeni. Jeśli tak, odcinamy pęd od rośliny macierzystej i sadzimy go w nowym miejscu. Jeśli korzenie są zbyt małe, trzeba pozostawić pęd na kolejny sezon i odciąć go dopiero następnej jesieni. Zbiór i przechowywanie Zbiory najwcześniejszych odmian porzeczki rozpoczynamy zwykle w pierwszej połowie lipca. Zbieramy je, gdy osiągną pełną dojrzałość - co najmniej 95% owoców powinno mieć kolor typowy dla danej odmiany, a pozostałe 5% zmienić kolor z zielonego na różowy. Owoce zrywamy wraz z szypułkami, całymi gronami. Po osiągnięciu dojrzałości owoce mogą przez jakiś czas pozostawać na krzewach, zbieramy je wtedy do bieżącego spożycia. Nie należy jednak przetrzymywać ich na krzakach za długo, ponieważ wtedy łatwo zgniatają się w trakcie zbioru, a także obsypują się. Po zbiorze można przechowywać je przez kilka tygodni w chłodnym miejscu. Choroby i szkodniki Porzeczki są narażone na działanie różnego rodzaju chorób i szkodników. Do ich zwalczania używamy zwykle różnego rodzaju preparatów naturalnych lub chemicznych. Pamiętajmy, aby zawsze środki te stosować zgodnie z zaleceniami na etykiecie. Do najczęstszych chorób i szkodników czarnej porzeczki należą: Choroby: rewersja porzeczki czarnej antraknoza liści porzeczek biała plamistość liści porzeczek rdza wejmutkowo-porzeczkowa mączniak agrestu szara pleśń Szkodniki: wielkopąkowiec porzeczkowy przędziorek chmielowiec pryszczarek porzeczkowiak liściowy pryszczarek porzeczkowiec pędowy pryszczarek porzeczkowiak kwiatowy przeziernik porzeczkowiec zwójka różoweczka krzywik porzeczkowiaczek mszyce (porzeczkowa, porzeczkowo-czyściecowa) opuchlak truskawkowiec

Kasztanowiec zwyczajny jest drzewem obfitym w surowce zielarskie. W zależności od pory roku pozyskujemy korę, młode gałązki, pączki, kwiaty, liście, a także owoce i nasiona, zwane kasztanami. Początek maja to idealny czas, by sięgnąć po kwiaty kasztanowca oraz po liście. Powinniśmy je zbierać na początku i w pełni kwitnienia, czyli właśnie teraz! Chciałabym, byście wykorzystali okazję, zebrali surowce i zrobili swoje własne fitoterapeutyki. Zbiera się całe kwiatostany oraz liście. Surowce suszy się w temp, do 40o C. Liście należy przechowywać w opakowaniach nieprzepuszczających światła, a suszyć w ciemnym miejscu. Zawarte w nich fitochinony ( w tym witamina K2 MK4) są bardzo wrażliwe na rozkład pod wpływem światła. Dlaczego warto po nie sięgnąć? Są zasobne we flawonoidy, które uszczelniają naczynia krwionośne, działają regenerująco na żyły oraz przeciwzapalnie. Liście obfitują w kumaryny (eskulina, fraksyna, fraksetyna, eskuletyna, skopolina, skopoletyna), fitochinon (witamina K), kw. foliowy i wit. C, flawonoidy (kwercetyna, kwercytryna, kemferol, rutyna, astragalina), garbniki, alantoina, kwas alantoinowy, małe ilości katechin. Kwiaty, podobnie, zawierają bogactwo kumaryn (eskuletynę, eskulinę, skopoletynę, fraksetyna), bioflawonoidy (rutynę, pochodne kwercytyny i kemferolu, astragalinę), garbniki, sole mineralne, fenolokwasy i karotenoidy! Wyciągi z liści i kwiatów kasztanowca, dzięki zawartym składnikom, hamują koagulację krwi, wzmacniają tonus żył i stymulują przepływ krwi. Wzmacniają oraz uszczelniają naczynia krwionośne, pobudzają regenerację tkanek, np. gojenie ran. Wykazują silne właściwości K wyrównuje krzepliwość krwi. Dzięki zawartości wymienionych składników, przetwory zielarskie przygotowane z kwiatów kasztanowca będą działały przeciwobrzękowo, przeciwzakrzepowo i przeciwzapalnie oraz pobudzająco na mikrokrążenie. Kwiat kasztanowca wzmocni nasze naczynia krwionośne i usprawni krążenie krwi. Przetwory hamują rozwój miażdżycy. Kasztanowiec wskazany jest również przy występowaniu zastojów żylnych, żylaków, zakrzepowym zapaleniu żył, hemoroidach, trądziku różowatym, chorobach skóry, obrzękach, zastojach limfy i krwi, stanach zapalnych przewodu pokarmowego, stanach zapalnych oczu, nadmiernych krwawieniach menstruacyjnych, krwotokach z nosa, a także przy zaparciach, biegunkach, chorobach nerek i wątroby oraz chorobach zakaźnych. Kwiaty stosujemy również w obrzękach płuc, w obrzękach mózgu, w obrzękach podskórnych, w zapaleniu ścięgien, Wyciągi z nich poprawiają krążenie mózgowe, obwodowe i wieńcowe oraz wspierają odtruwanie organizmu Wyciągi z kwiatostanu: Intrakt kwiatowy: sporządzamy na winie wytrawnym – 100 g świeżych kwiatów zalać 500 g gorącego wina czerwonego. Świeżą zmieloną masę roślinną zalać alkoholem o temperaturze 80o C, macerować 14 dni, przefiltrować. Taki intrakt można zażywać 2 razy dziennie po 15 ml lub 1 raz dziennie po małym kieliszeczku na dobrze krążenie krwi. Napar: 1 łyżki kwiatów suchych lub świeżych zalać 1 szklanką wrzątku, zaparzać pod przykryciem przez 20-30 minut, wypijać 2 razy dziennie po 1 szkl. przez 3-4 tygodnie, następnie zrobić min. 1 tydzień przerwy. Wyciągi z liści: Intrakt z kwiatów i liści: sporządzamy na winie wytrawnym jak wyżej. Napar: 1 łyżkę stołową liści zalać 1 szklanką wrzącej wody, parzyć pod przykryciem przez 20-30 minut, przecedzić. Wypijać 1 litr naparu małymi porcjami w ciągu dnia, przez 3-4 tygodnie, następnie zrobić min. 1 tydzień przerwy. Sproszkowane liście: liście wysuszyć i zmielić na proszek. Przechowywać w ciemnym opakowaniu, bez dostępu światłą. Spożywać 3 razy dziennie po pół łyżeczki od herbaty, dobrze popijając. Nalewka kasztanowcowa – pół szkl. suchych liści i kwiatów, zwilżyć wodą, odstawić na 15 min w celu witalizacji, po czym zalać 400 ml wódki; wytrawiać 14 dni; przefiltrować. Do wykonania nalewki warto użyć świeżych części rośliny w ilości 1 szk. na 0,5 l wódki. Nalewkę można stosować wewnętrznie po rozcieńczeniu i zewnętrznie do nacierania. Źródła: Elżbieta Zielińska, Xsięga Zielarska, wyd. Wrocław 1997, s. 236

Porzeczka czarna, do prawidłowego wzrostu i plonowania wymaga dość intensywnej ochrony przed szkodnikami. Jednak trzeba pamiętać, że zwalcza się je tylko wtedy, kiedy zagrażają uprawie. W pierwszej części tego artykułu omówione zostały wielkopąkowiec porzeczkowy, przędziorek chmielowiec oraz pryszczarki. [envira-gallery id=”41383″] Przeziernik porzeczkowiec (Synanthedon tipuliformis) to motyl, długości około 12 mm, o skrzydłach rozpiętości 17-21 mm (fot. 1). Uszkodzenia powodują gąsienice — białoróżowe, z brązową głową, dorastające do 30 mm (fot. 2). Żerują one w rdzeniu najmłodszych pędów porzeczki czarnej, kolorowej, i agrestu. Uszkodzone pędy są osłabione, słabiej plonują, zwykle wcześniej zasychają (fot. 3), a także łatwo się wyłamują. Zimują gąsienice w pędach. Wiosną przepoczwarczają się w przygotowanym otworze wylotowym. Poczwarka przebija skórkę pędu i wylatuje motyl. Lot motyli rozpoczyna się zwykle w drugiej połowie maja i trwa do końca lipca, a nawet początku sierpnia. Samice składają jaja na jednorocznych pędach, w pobliżu pąków, zaś wylęgłe gąsienice wgryzają się do pędu, żerują w rdzeniu i pozostają do wiosny następnego roku. Straty w plonie są zależne od liczby uszkodzonych pędów jednorocznych, na których byłoby owocowanie w następnym roku. Coraz częściej przeziernik niszczy znaczną liczbę pędów. Zwalczanie konieczne jest na zagrożonych plantacjach. Optymalny termin najlepiej ustalić odławiając samce w pułapki feromonowe (wykres). Zabiegi zwalczające wykonuje się w okresie intensywnego lotu motyli, zwykle na początku i w połowie czerwca, oraz – jeśli jest taka potrzeba – tuż po zbiorze owoców. Niestety, zgodnie z obowiązującym programem ochrony roślin sadowniczych, do zwalczania przeziernika porzeczkowca na porzeczce czarnej w rejestrze pozostały tylko środki z grupy pyretroidów – Fastac 100 EC (0,23 l/ha) i inne zalecane także do zwalczania pryszczarka porzeczkowca pędowego. Zwykle te dwa szkodniki zwalcza się jednocześnie. Krzywik porzeczkowiaczek (Lampronia capitella) Owad dorosły to niewielki motyl, którego gąsienice wczesną wiosną, zwykle w końcu marca, w okresie nabrzmiewania i pękania pąków wgryzają się do nich. W wydrążonych otworach wejściowych widoczne są jasnozielone, gruzełkowate odchody. W tym czasie gąsienice są bardzo małe, długości około 2 mm, czerwone, z czarną głową. W miarę wzrostu gąsienice stają się zielone (fot. 4), a dorastają do około 10 mm. Wyjadają one wnętrze pąka, pozostawiając jedynie łuski zewnętrzne. Gąsienica może zniszczyć 4–7 sąsiednich pąków. W okresie kwitnienia porzeczki kończy żerowanie i przepoczwarcza się. Motyle pojawiają się w maju. Pąki uszkodzone przez krzywika zasychają powodując ogołacanie się pędów. Straty w plonie są skorelowane z liczbą uszkodzonych pąków, lokalnie krzywik niszczył nawet 50–90% pąków. Jednak na wielu plantacjach pąki nie rozwijają się także z innych powodów. Mogą to być przemarznięcia słabo wykształconych i niedożywionych pąków, po zbyt wczesnym opadnięciu liści (np. na skutek żerowania szkodników lub porażenia przez patogeny). Pąki utworzone w kątach takich liści są słabe i wiosną nie rozwijają się. Dość często przyczyną jest szara pleśń (z pąków, które nie rozwijały się izolowano zarodniki grzyba Botrytis cinerea). Zwalczanie krzywika jest konieczne tylko tam, gdzie faktycznie on występuje. Zabieg należy wykonać w okresie pękania pąków i ewentualnie powinno się powtórzyć po około 2 tygodniach, jeśli obserwuje się gąsienice szkodnika. Jednak zgodnie z aktualnym programem ochrony, do zwalczania krzywika porzeczkowiaczka można zastosować tylko preparat z grupy pyretroidów np: Sherpa 100 EC (0,375 l/ha) lub Bulldock 025 EC (0,6 l/ha). Konieczne jest dokładne pokrycie cieczą użytkową pędów, po których wędrują gąsienice. Mszyce to pluskwiaki równoskrzydłe. Mszyce powodują szkody bezpośrednie – wysysają soki roślinne, ogładzają, roślinę, wprowadzają do tkanek substancje enzymatyczne, a te wywołują deformacje wierzchołków pędów i liści (fot. 5), kwiatostanów oraz szkody pośrednie – mszyce są wektorami wirusów, powodujących choroby wirusowe, a nie ma możliwości ich zwalczania. Zapobieganie tym chorobom to zdrowy, kwalifikowany materiał nasadzeniowy, wolny od wirusów i przenoszących je szkodników, oraz systematyczna obserwacja i zwalczanie mszyc, skoczków i innych wektorów wirusów. Wiosną, przed kwitnieniem porzeczki czarnej, na dolnej stronie najmłodszych liści żeruje mszyca porzeczkowo-czyściecowa, jasnokremowa lub jasnożółta, błyszcząca, owalna, wielkości około 2 mm. Na porzeczce rozwijają się 3-4 pokolenia, a następnie przelatuje ona na żywiciela wtórnego (czyściec i jasnota), a jesienią wraca, aby złożyć jaja zimujące. Są one owalne, czarne, błyszczące, umieszczone najczęściej w kątach pąków. Uszkodzenia widoczne są na górnej stronie zasiedlonych liści porzeczki (fot. 6), są to nieregularne wybrzuszenia, zwane też galasami, deformacje i przebarwienia, koloru od żółtawego do czerwonego. Bardziej jaskrawe przebarwienia i deformacje pojawiają się wtedy, kiedy zaatakowane są najmłodsze liście. Uszkodzenie licznych liści zmniejsza asymilację, co ma wpływ na wzrost i plonowanie krzewów. Podczas kwitnienia porzeczki wierzchołki pędów zasiedla np. mszyca porzeczkowa, długości około 2 mm, granatowozielona, z jasnym nalotem woskowym (fot. 7). Żeruje na dolnej stronie najmłodszych liści i niezdrewniałych wierzchołkach pędów Uszkodzone liście i pędy zwijają się i skręcają. Wzrost pędów jest silnie zahamowany. Mszyca ta jest wektorem wirusów. Wczesną wiosną pąki, najmłodsze liście i wierzchołki pędów porzeczki są zasiedlane przez mszycę agrestowo- -mleczową. Jest ona zielona lub żółtozielona, wielkości 2,5-3 mm. Mszyca rodzi liczne larwy i szybko następuje powiększanie koloni. Rozwojowi mszyc sprzyja ciepłe i wilgotne powietrze. Późną wiosną mszyca przelatuje na mlecz, a jesienią wraca na porzeczkę. Mszyca ta może przenosić wirusy. Na porzeczce mogą występować także np. mszyca porzeczkowo-mleczowa, mszyca porzeczkowo-sałatowa, mszyca agrestowa, które wysysają soki, powodując chlorozę liści, deformację opanowanych liści i pędów. Mszyca agrestowa jest również wektorem wirusów. Zwalczanie mszyc na porzeczce wykonuje się tylko na zasiedlonych plantacjach. Lokalnie potrzebne bywa zwalczanie mszycy porzeczkowo-czyściecowej przed kwitnieniem porzeczki, a po kwitnieniu zwalczanie mszycy porzeczkowej, porzeczkowo-mleczowej i innych, żerujących na wierzchołkach. Do zwalczania mszyc przed kwitnieniem zaleca się preparat Pirimor 500 WG (0,75 kg/ha) i Actara 25 WG – 0,1 kg/ha, z zachowaniem okresu prewencji dla pszczół. Po kwitnieniu można także zastosować Calypso 480 SC (0,1–0,15 l/ha). 2, 4-7 G. Łabanowski fot. 3 B. Łabanowska

Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść data publikacji: 18:12 Konsultacja merytoryczna: Lek. Beata Wańczyk-Dręczewska ten tekst przeczytasz w 9 minut Kiedy mówi się o porzeczkach, wiele osób ma przed oczami wyłącznie czarne porzeczki. To z nich głównie przygotowuje się domowe konfitury, dżemy, soki i syropy. Jednak poza czarnymi porzeczkami są jeszcze czerwone i białe. One również są bogate w niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu witaminy i minerały. Znajdują również szerokie zastosowanie w kuchni. Czym różnią się od siebie poszczególne odmiany porzeczek? Jakie cenne składniki w sobie zawierają? Jak wpływają na organizm człowieka? Mazur Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Czarna porzeczka – właściwości Olej z czarnej porzeczki - właściwości Liście czarnej porzeczki - właściwości Czarna porzeczka – bóle mięśni i stawów Czarna porzeczka – leczenie łuszczycy Czarna porzeczka a narząd wzroku Czarna porzeczka – skutki uboczne Czarna porzeczka – jak ją stosować? Jakie potrawy można przyrządzić z czarnej porzeczki? Czerwona porzeczka – czym się różni od czarnej? Czerwona porzeczka a żelazo Czerwona porzeczka pomocna przy zaparciach Czerwona porzeczka – indeks glikemiczny Biała porzeczka – słodka alternatywa Ciekawostki na temat porzeczek Czarna porzeczka – właściwości Czarna porzeczka jest to krzew, który rośnie w wilgotnym i zaciemnionym terenie, zwłaszcza w środkowej i północnej Europie i Azji. Owoce czarnej porzeczki są małe, czarne i okrągłe – idealnie nadają się do produkcji suplementów i preparatów ziołowych. Oprócz owoców przydatne są również jej nasiona (z nich pozyskuje się olej) i liście (ziołolecznictwo). Czarna porzeczka podobnie jak wszystkie jagody jest cennym bogactwem witaminy C i antocyjanów, które należą do rodziny flawonoidów. Dzięki temu czarna porzeczka posiada właściwości przeciwutleniające, pomaga w zwalczaniu wolnych rodników, zapobiega przedwczesnemu starzeniu się i rozwojowi nowotworów. W rzeczywistości czarne porzeczki zawierają cztery razy więcej witaminy C niż pomarańcze i dwukrotnie więcej przeciwutleniaczy niż jagody. Korzyści witaminy C są liczne. Ciało wykorzystuje witaminę C do metabolizowania białka i tworzenia kolagenu, który jest niezbędny do pielęgnacji skóry i przeciwdziałania starzeniu się. Witamina C jest bardzo przydatna do poprawy mikrokrążenia krwi, a zatem przeciwdziała kruchości naczyń włosowatych, żylakom, niewydolności żylnej, hemoroidom, zatrzymywaniu wody i cellulitowi. Ponadto, poprawia wzrok i zapobiega jemu pogarszaniu się i powstawaniu wad, takich jak krótkowzroczność. Owoce czarnej porzeczki zawierają również witaminy z grupy B (B1, B2, B3, B5 i B6), witaminę E oraz składniki mineralne takie jak: potas, fosfor, wapń, magnez, sód, żelazo, mangan, cynk. Czarna porzeczka posiada również właściwości moczopędne, przeciwzapalne, ściągające i przeciwalergiczne. Aby czerpać jak najwięcej ze zdrowotnych właściwości porzeczki, warto sięgnąć po Ocet z czarnej porzeczki 3,3% dostępny w korzystnej cenie na Medonet Market. Jak dobrze znasz się na owocach? Tylko mistrz odpowie dobrze na 15 pytań Olej z czarnej porzeczki - właściwości Olej wytwarzany z czarnej porzeczki jest wytwarzany techniką niskiego ciepła (tłoczony na zimno). Aby stworzyć olej, nasiona lub orzechy są mielone na pastę. Ta pasta jest następnie mieszana w celu zagęszczenia olejków. Następnie na pastę wywierany jest nacisk, co ostatecznie wymusza wydobycie oleju. Olej pozyskiwany z nasion porzeczki czarnej, stosowany jest głównie w kosmetykach. Jest on bogaty w witaminę E oraz niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6. Wpływa również na obniżenie cholesterolu LDL i podniesienie cholesterolu HDL. Wykazuje również właściwości przeciwzapalne. Kobiety używają olejku z czarnej porzeczki do leczenia objawów menopauzy, zespołu napięcia przedmiesiączkowego, bolesnych miesiączek i tkliwości piersi. Liście czarnej porzeczki - właściwości Liście czarnej porzeczki mają również szereg korzystnych dla zdrowia cech. Charakteryzuje są między innymi właściwościami: przeciwdrobnoustrojowe, przeciwzapalne, przeciwwirusowe, antytoksyczne, antyseptyczne, przeciwnowotworowe. Suszony liść czarnej porzeczki stosuje się w leczeniu zapalenia stawów, dny moczanowej, biegunki, kolki, zapalenia wątroby i innych dolegliwości wątroby, drgawek i zaburzeń powodujących obrzęk (zapalenie) jamy ustnej i gardła. Suszony liść czarnej porzeczki jest również stosowany w leczeniu kaszlu, przeziębienia i krztuśca, leczeniu kamieni pęcherza moczowego i jako herbata oczyszczająca. Niektóre osoby nakładają liść czarnej porzeczki bezpośrednio na skórę w celu leczenia ran i ukąszeń owadów. Czarna porzeczka – bóle mięśni i stawów Czarna porzeczka ma bezpośredni wpływ na reakcję zapalną organizmu. Olej z nasion czarnej porzeczki zawiera kwas gamma-linolenowy (GLA), rodzaj kwasu tłuszczowego omega-6, który łagodzi stany zapalne w organizmie. Wysoka zawartość GLA i antocyjanów może pomóc zmniejszyć ból oraz sztywność mięśni i stawów. Zrealizowane badania wskazują, iż suplementy zawierające GLA były tak skuteczne, że pacjenci z reumatoidalnym zapaleniem stawów mogli zmniejszyć dawkowanie leków przeciwbólowych. Czarna porzeczka – leczenie łuszczycy Olej z nasion czarnej porzeczki skuteczny jest w leczeniu chorób skóry. Szczególnie zalecany jest osobom zmagającym się z łuszczycą, gdyż łagodzi jej objawy. Podawany doustnie olej z nasion czarnej porzeczki może spowolnić wzrost i rozwój płatów łuszczycy. Można go również nakładać bezpośrednio na suchą, swędzącą lub piekącą skórę. Zobacz, kto jesz szczególnie narażony na łuszczycę Czarna porzeczka a narząd wzroku Czarna porzeczka w związku z tym, że jest bogata w witaminę C, GLA oraz kwas linolowy może pomóc zniwelować zespół suchego oka. Ponadto, badania kliniczne wykazały, że czarne porzeczki poprawiają funkcje oka, w tym: zdolność oczu do przystosowania się do ciemności, przepływ krwi do gałki ocznej, spowolnia postęp pogorszenia pola widzenia u osób z jaskrą, objawy zmęczenia wzrokowego. Czarna porzeczka – skutki uboczne Zarówno owoce czarnej porzeczki, jak i olej z jej nasion, kiedy są spożywane w bezpieczny sposób nie powodują żadnych skutków ubocznych (chyba że jesteś uczulony na czarną porzeczkę). Natomiast, suplementy mogą powodować pewne działania niepożądane, takie jak: miękkie stolce, łagodna biegunka i nadmierne gazy. Suplementy zawierające czarną porzeczkę nie są zalecane osobom, które mają problemy z krzepnięciem krwi, gdyż mogą je spowolnić. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny porozmawiać z lekarzem przed przyjęciem jakichkolwiek suplementów zawierających w swoim składzie wyciąg z czarnej porzeczki. Chcesz schudnąć? Te owoce możesz jeść bez obaw Czarna porzeczka – jak ją stosować? Owoce czarnej porzeczki można jeść jak każdą inną jagodę, czyli na surowo. Możesz również stosować olej z czarnej porzeczki w produktach spożywczych i kosmetykach (oczywiście musi być czysty). Ponadto, w sklepie zielarskim znajdziesz wiele produktów na bazie owoców, nasion i liści czarnej porzeczki. Na przykład krople i nalewka z czarnej porzeczki są idealne do zwalczania chorób, takich jak nadciśnienie, wysoki poziom cholesterolu, alergie i problemy z krążeniem. Jakie potrawy można przyrządzić z czarnej porzeczki? Czarna porzeczka – nieco zapomniana obecnie kuzynka popularnej porzeczki czerwonej jest nie tylko zdrowa, ale też bardzo smaczna; można przyrządzać z niej soki, konfitury i dżemy. Sok jabłkowy z czarną porzeczką 100% kupisz na Medonet Market. Zamów już dziś! Świetnie sprawdzi się również jako dodatek do ciast – zarówno w postaci surowej, do przyozdobienia na przykład tart czy torów, jak i jako konfitura dodana do masy kremowej. Czerwona porzeczka – czym się różni od czarnej? Tuż obok czarnej porzeczki bardzo popularna jest czerwona porzeczka. Posiada podobne właściwości zdrowotne jak ta pierwsza jednak, niektórymi się różni. Czerwona porzeczka zawiera bardzo dużą ilość witaminy C oraz witaminy A w postaci karotenu. Witamina A jest podobnie jak witamina C bardzo silnym przeciwutleniaczem. Jej niedobór w organizmie wpływa między innymi na zaburzenia widzenia, ogólne zmęczenie oraz większą podatność na infekcje. Spożywanie czerwonych porzeczek powoduje wzmocnienie układu odpornościowego, zapobiega wystąpieniu wielu chorób, zwłaszcza układu oddechowego (ból gardła, zapalenie migdałków) oraz grypie i przeziębieniu. Czerwone porzeczki wykazują również działanie przeciwbakteryjne, wpływają również na szybsze gojenie się ran na skórze. Podobnie jak wszystkie czerwone owoce i warzywa, czerwone porzeczki zawierają likopen, karotenoid, który zmniejsza ryzyko raka i chorób serca. Czerwone porzeczki zawierają dużą ilość witaminy B, zwłaszcza witaminy B5 (kwas pantotenowy) i witaminy B3 (niacyna). Witamina B5 bierze udział w wytwarzaniu żelaza oraz odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i odpornościowego. Stwierdzono, że spożywanie pokarmów zawierających tę witaminę wpływa na niwelowanie skutków stresu, obniżenie poziomu cholesterolu, zmniejszenie występowania bóli migrenowych. Z kolei niacyna pomaga zachować zdrowie skóry oraz poprawia krążenie. Jej niedobór może powodować zaburzenia ze strony układu nerwowego, depresję, bezsenność, lęki oraz drażliwość. Porzeczki czerwone są dobrym źródłem witaminy K, która działa w zatrzymywaniu wapnia w macierzy kostnej. Odpowiednie spożycie witaminy K może również zmniejszyć wydalanie wapnia z moczem. Jedna szklanka czerwonych porzeczek zawiera 15 procent dziennej zalecanej wartości witaminy K. Czerwona porzeczka i jej sok posiadają właściwości przeciwgorączkowe (obniżające gorączkę). Sok z porzeczek jest zalecany jako prewencyjna ochrona przed zimowymi dolegliwościami. Jest również silnym środkiem moczopędnym, skutecznym w oczyszczaniu dróg moczowych. Zalecany jest w przypadku ogólnego osłabienia organizmu. Wykazuje właściwości przeczyszczające i poprawiające apetyt. Czerwone porzeczki bogate są również w składniki mineralne: wapń, potas, żelazo, magnez i mangan. Na Medonet Market znajdziesz Syrop z czerwonej porzeczki Szczepanówka, który świetnie sprawdzi się jako dodatek do herbaty lub rozcieńczony w wodzie jako smaczny napój. Czerwona porzeczka a żelazo Porzeczki czerwone są bogatym źródłem żelaza, które jest niezbędne do tworzenia czerwonych krwinek (stanowią około 40 - 45% całkowitego składu krwi). Krwinki czerwone są niezwykle ważne, ponieważ transportują tlen z płuc do całego organizmu. Niedobór żelaza może spowodować liczne, negatywne konsekwencje w organizmie, zwłaszcza anemie czyli niedokrwistość. Przeczytaj więcej o niedoborze żelaza - jakie mogą być tego skutki Czerwona porzeczka pomocna przy zaparciach Czerwona porzeczka zawiera w sobie dość dużą ilość błonnika. Stanowi on niezbędną część zbilansowanej diety, która wpływa na regularne wypróżnienia poprzez wchłanianie wody w dolnym odcinku przewodu pokarmowego. Pomaga zwiększyć objętość jelita grubego i aktywuje wypróżnienia, dzięki czemu zapobiega zaparciom. Cierpisz na zaparcia? Sprawdź jakie są sprawdzone sposoby, aby z nimi walczyć : Zaparcia - sprawdzone sposoby Czerwona porzeczka – indeks glikemiczny Czerwone porzeczki mają niższy indeks glikemiczny niż większość pozostałych produktów spożywczych. Wynika to z tego, iż cukier w tych owocach jest powoli wchłaniany we krwi, a tym samym zapobiega skokom cukru we krwi, pragnieniu cukru i wahaniom nastroju. Biała porzeczka – słodka alternatywa Biała porzeczka jest dużo słodsza od czarnej i czerwonej porzeczki. Posiada również w swoim składzie cenne witaminy i składniki mineralne, w tym: witamina A, witamina C, witamina E, witamina B (B1, B2, B9), fosfor, potas, magnez, sód, żelazo. Białe porzeczki wpływają na profilaktykę udaru mózgu, zawału serca, miażdżycy tętnic. Tak jak w przypadku pozostałych odmian wpływają korzystnie na układ odpornościowy, zapobiegając infekcjom. Wypływają również na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, chronią przed szkodliwym działaniem dymu tytoniowego, wykazują właściwości moczopędne oraz wzmacniają potencję. Można je spożywać zarówno jako świeże owoce, suszone oraz jako napar pozyskiwany z ich liści. Liście białej porzeczki posiadają właściwości przeciwbakteryjne. Niektórzy je żują, aby uzyskać świeży oddech i oczyścić jamę ustną z bytujących w niej bakterii. Napar z liści wykazuje właściwości żółciopędnie i łagodnie przeczyszczające, podaje się go przy chorobach nerek, odkładaniu się kryształków kwasu moczowego i szczawiowego w stawach, reumatyzmie, nadciśnieniu tętniczym, w celu obniżenia poziomu glukozy we krwi. Przeczytaj także: Idealna dla odchudzających się, chroni przed nowotworami. Jedz cukinię teraz! Jak gotować bób?Jeden błąd sprawia, że traci większość witamin i minerałów Sezon na wiśnie trwa w najlepsze. Ale uwaga, nie każdy może je jeść! Jak gotować fasolkę, aby zachować witaminy? Nie popełniaj tego błędu Ciekawostki na temat porzeczek Czarna porzeczka wpisana została na listę ORAC, która zawiera produkty spożywcze o znacznej ilości roślinnych przeciwutleniaczy. Czarna porzeczka zajmuje na tej liście trzecie miejsce wśród owoców jagodowych – wyprzedzają ją jedynie aronia i żurawina. Liście czarnej porzeczki świetnie sprawdzą się w przypadku ukąszeń owadów i trudnogojących się ran – okłady z nich i napar złagodzą dolegliwości oraz przyspieszą procesy gojenia. Liście czarnej porzeczki wystarczy zgnieść i przyłożyć do chorego miejsca – podziałają jak najlepszy balsam. Znajdują się w nich, podobnie jak w owocach czarnej porzeczki, flawonoidy oraz substancje bakteriobójcze, przeciwzapalne, antywirusowe i grzybobójcze. Garbniki zawarte w liściach czarnej porzeczki dobrze podziałają również w przypadku zatruć pokarmowych, ponieważ hamują rozwój bakterii w przewodzie pokarmowym. Przez długi czas czarne porzeczki były nazywane „zakazanym owocem” w Stanach Zjednoczonych. Rolnicy sądzili, że cierpkie jagody, pochodzące z Europy i Azji, pomagają rozprzestrzeniać grzyby zabijające sosny. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. 20 superproduktów sprzyjających równowadze hormonalnej [INFOGRAFIKA] witamina c odporność reumatyzm skóra włosy migrena układ trawienny miażdżyca wapń żelazo magnez fosfor potas cynk witamina E witamina B6 porzeczki porzeczka czarna porzeczka czerwona porzeczka Porzeczka w diecie - właściwości i składniki odżywcze Letnia pora roku to czas, kiedy natura obdarza nas świeżymi owocami, które wzbogacają naszą dietę w wiele ważnych i wartościowych składników odżywczych. Jednym z... Monika Wasilonek Sok z czarnej porzeczki - właściwości i działanie prozdrowotne Sok z czarnej porzeczki to prawdziwa skarbnica witaminy C, jednego z najsilniejszych antyoksydantów i czynnika wspomagającego pracę układu odpornościowego. Oprócz... Neomag cardio - skład i dawkowanie suplementu na serce Pełne stresujących sytuacji życie zawodowe, rodzinne i społeczne, niedostateczne natlenienie komórek z powodu życia w przepełnionych smogiem miastach i zbyt małej... Szelazo: działanie, dawkowanie oraz skutki uboczne leku Suplement diety, w którego składzie znajdują się żelazo i witaminy. Preparat stosuje się W celu zapobiegania anemii i niedokrwistości lub jako wspomaganie... Neomag Stres – suplement diety Neomag Stres jest preparatem, którego celem jest uzupełnienie codziennej diety za pomocą witamin, składników mineralnych i innych substancji odżywczych. Neomag... Dzieci potrzebują atrakcyjnych owoców Dzieci będą jadły dwa razy więcej owoców, jeśli sprawimy, że będą wyglądały dla nich atrakcyjnie - wynika z badań przeprowadzonych w Holandii i Belgii, o których...

Właśnie skończyły się zbiory czarnej porzeczki, więc warto napisać kilka słów o właściwościach leczniczych tej rośliny. Źródło: Google Grafika Czarna porzeczka zawiera: witaminę C. Czarna porzeczka jest jednym z najcenniejszych źródeł tej witaminy. Pół szklanki owoców czarnej porzeczki pokrywa dzienne zapotrzebowanie na witaminę C; witaminę P (rutynę), która zwiększa przyswajanie witaminy C, a także działa przeciwstarzeniowo, uszczelnia naczynia krwionośne i poprawia ich przepuszczalność; witaminy z grupy B, prowitaminę A, witaminę K oraz kwas foliowy;sole mineralne: magnez, fosfor, potas, wapń, żelazo, cynk, bor, jod; antocyjany o działaniu przeciwzapalnym. Są także pomocne w leczeniu miażdżycy i w profilaktyce chorób nowotworowych; pektyny, które neutralizują toksyczne substancje w jelitach. To dzięki pektynom porzeczki świetnie nadają się na przetwory; błonnik, który reguluje pracę jelit i poprawia procesy trawienne; kwasy organiczne. Oprócz tego owoce czarnej porzeczki są małokaloryczne, 100 gram owoców czarnej porzeczki to 60 kalorii.:) Jak widzimy warto pić sok, jeść dżem i galaretki, a od czasu do czasu, można sobie "łyknąć dla zdrowotności" kieliszek porzeczkowego wina czy nalewki. Swoją drogą Diana, przyjaciółka głównej bohaterki w książce Ania z Zielonego Wzgórza, upiła się właśnie winem z czarnej porzeczki ;) ot taka ciekawostka. Źródło: Google Grafika To, że owoce czarnej porzeczki zawierają dużo potrzebnych witamin wie chyba każdy. Jednak mało kto wie, że właściwości lecznicze wykazują także liście! W liściu czarnej porzeczki występują garbniki. olejek lotny, rutyna oraz kwasy organiczne takie jak bor i magnez. Wywar z liści ma wiele zastosowań. Działa moczopędnie, zmniejsza obrzęki, polepsza krążenie. Może przynosić ulgę w sprawach przeziębieniowych, którym towarzyszy gorączka. Jest także lekiem wspomagającym bóle reumatyczne. Wywar z liści czarnej porzeczki można także stosować jako okłady na trudno gojące się rany lub płukać nimi jamę ustną i gardło podczas różnych zapaleń. Jeśli ktoś chciałby poszerzyć swą domową apteczkę o liście czarnej porzeczki powinien zbierać listki młode, wysuszyć je w cieniu, rozłożone cienką warstwą. Liście łatwo brunatnieją i zaparzają się a tego chcemy uniknąć. Po wysuszeniu liście oczyszczamy i odrzucamy te, które zostały porażone i mają rdzawe plamki. Jeśli zaś chcemy wysuszyć owoce, to zbieramy je zaraz po dojrzeniu i suszymy w dość wysokiej temperaturze. Źródło: Google Grafika Przepisy: Napar z liści: Łyżkę liści czarnej porzeczki zalać szklanką wrzątku i trzymać pod przykryciem 10 minut. Pić 2-3 razy dziennie po szklance płynu - działa przeciwgorączkowo. Odwar do użytku zewnętrznego (dobre na żylaki): 5-8 suszonych liści zalać 1 litrem wody. Trzymać na małym ogniu (nie gotować) przez 30 minut. Przecedzić przez gazę. Ciepłym roztworem nasycić gazę i kompres ten przykładać na owrzodzenia żylaków. Czarna porzeczka działa także na nasze ciało. Witamina C i rutyna zawarte w owocach czarnej porzeczki wzmacniają naczynka krwionośne, witamina E przyspiesza procesy odnowy skóry, polifenole zwalczają wolne rodniki i opóźniają procesy starzenia. Dzięki nim skóra wygląda młodo i zachowuje jędrność. Aby poprawić stan skóry można jeść świeże owoce, ale również przygotowywać z nich maseczki i peelingi. A tutaj dwie propozycje podania. Wyglądają smakowicie! :) Źródło: Google Grafika Źródło: Google Grafika Mam nadzieję, że przybliżyłam Wam nieco dobrodziejstwa jakie wynikają z takiej niepozornej rośliny. Jeśli macie chęci i czas możecie przeczytać o innych roślinach, które pojawiły się w serii "Z domowej apteczki" >>KLIK<< Notkę oparłam na stronie: i książce: Zioła i ich stosowanie B. Kuźnickiej i M. Dziak. ________________________________________ A i mam taką małą informację: nie wiem czy zauważyliście ale notki na naszym blogu zazwyczaj pojawiają się o godzinie Dlatego jeśli macie chęć to codziennie (staramy się pisać codziennie) już od 9 zaglądajcie do nas. ________________________________________ Ściskam niedzielnie, ~Paulina Ps. Pojawiła się nowa zakładka "Nasze profile urodowe". Zamieściłyśmy tam cechy naszej skóry i włosów. :

Liście czarnej porzeczki [Ribis nigri folium] od wieków wykorzystywano w lecznictwie ludowym i medycynie klasztornej. W XI wieku krzewy porzeczkowe uprawiano w ruskich monastyrach, stamtąd wywodzą się najwcześniejsze odmiany. Z czasem zaczęły się pojawiać w europejskich klasztorach jako roślina lecznicza. Do ziołowych medykamentów wykorzystywano owoce, liście i gałązki krzewów. Liście czarnej porzeczki w tradycyjnym zielarstwie Tradycyjnie liście czarnej porzeczki stosowano do oczyszczania krwi, poprawy krążenia i pracy serca. Wywarami z listków likwidowano obrzęki, podagrę, dolegliwości reumatyczne, stany zapalne jamy ustnej i skóry. Najczęściej stosowano przy problemach z układem moczowym, pokarmowym, wątrobą i drogami żółciowymi. Były lekiem pierwszej pomocy do spędzania gorączki, przy biegunkach, nieżytach żołądka, jelit, grypie, infekcjach. Profil energetyczny Smak: cierpki, gorzki Energetyka: chłodzi, osusza, Tkanki: żołądek, wątroba, jelito grube, Działanie: zmniejsza ciepło we krwi, odprowadza wilgoć, hamuje krwawienia, biegunki, goi rany. Usuwając nadmiar ciepła, zepsutej wilgoci wspomaga wydalanie toksyn wraz z moczem i kałem, tonizuje nerki i układ moczowy Licie czarnej porzeczki odżywiają nadnercza i jajniki, zapobiegają infekcjom dróg moczowych, bólom stawów i zaburzeniom naczyniowym, w tym uderzeniom gorąca. Stare zielniki zalecają w takich przypadkach 10-15 kropli nalewki z młodych listków. Pomaga też na naczyniowe bóle głowy i migreny. Cierpki smak listków jest chłodzący, wysuszający, obkurczający, ściągający, zwężający. Napina luźne tkanki, pomaga neutralizować trucizny, toksyny. Co mówi nauka? Polscy badacze z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu wykazali, że liście czarnej porzeczki zawierają w sobie rekordowe ilości antyoksydantów [2]. Razem z masą innych związków stawia je w szeregu super antyoksydantów. Zawierają duże ilości soli mineralnych, witamin, w tym C i rutyny, kwas gamma-linolenowy, garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, olejki eteryczne. Działanie: przeciwzapalne, przeciwwirusowe [1] przeciwbakteryjnie, grzybobójcze, moczopędne, rozkurczowe, przeciwreumatyczne, wykrztuśne Liście czarnej porzeczki tonizują, odtruwają organizm i usuwają obrzęki Wspomagają wydzielanie soku żołądkowego, trzustkowego i jelitowego Regulują przemianę materii Hamują procesy gnilne. Dzięki związkom garbnikowym działają ściągająco na błony śluzowe Szukamy drogich suplementów z egzotycznych roślin mając pod ręką tak wspaniałe zioło, które im w niczym nie ustępuje. Zastosowania liści czarnej porzeczki Współcześnie rzadziej stosuje się w fitoterapii samodzielnie lub w mieszankach ziołowych. Listki zbieramy przy suchej pogodzie gdy nie ma rosy. Suszymy w przewiewnym, zacienionym miejscu. Ze względu na subtelny, wykwintny aromat liście czarnej porzeczki wykorzystuje się do kiszonek, marynat, aromatyzowania nalewek, galaretek, sorbetów, lodów. Leczniczo odwary, herbatki, mieszanki stosuje się By oczyścić krew, nerki, układ moczowy i generalnie cały organizm Poprawić trawienie, krążenie, wzmocnić serce Oczyścić układ limfatyczny, zlikwidować obrzęki Poprawić pracę trzustki, śledziony, wątroby, nerek Złagodzić alergie, migreny, bóle stawów, artretyczne, reumatyczne, Poprawić czynność płuc, dotlenienie Wzmocnić wzrok i widzenie w nocy Leczyć bóle gardła, chrypkę, zapalenia układu moczowego, górnych dróg oddechowych, jamy ustnej, skóry, wrzody przewodu pokarmowego, biegunki Dla wzmocnienia przy wyczerpaniu organizmu, awitaminozie, słabej odporności Przy suchej konstytucji liście czarnej porzeczki stosuje się z ziołami nawilżającymi, by nadmiernie nie wysuszać tkanek. Liście czarnej porzeczki przepisy Napar z liści czarnej porzeczki Kilka świeżych listków lub łyżkę suszonych zalewamy szklanką wrzątku. Zaparzamy pod przykryciem 10 minut. Pije się 2 razy dziennie przy infekcjach dróg moczowych, bólach reumatycznych, dolegliwościach żylnych i tętniczych. Stymuluje nerki , jest dobra na dnę moczanową i miażdżycę. Z miodem pomaga na chrypkę i dolegliwości gardła. Z dodatkiem soku z owoców czarnej porzeczki stosuje się w leczeniu kokluszu u dzieci. Mleko z liściem Jest to wiekowy, ludowy przepis na oczyszczenie krwi i reumatyzm. Łyżeczkę świeżych lub suszonych listków zalewamy szklanką gorącego mleka, zaparzamy kwadrans. Pije się szklankę płynu 2 razy dziennie. Mleko neutralizuje działanie wysuszające, napój wskazany jest dla osób z suchą skórą, błonami śluzowymi i stawami, co objawia się sztywnością. Napój witalności 40 g owocu dzikiej róży 20 g kwiatu głogu 10 g liści czarnej porzeczki. Łyżeczkę mieszanki zalewamy szklanką zimnej wody. Odstawiamy na kilka godzin, przecedzić i wypić. Napój orzeźwia, odżywia, dodaje energii i witalności. [W. Poprzęcki] Herbatka oczyszczająca Do łyżki suszonych liści czarnej porzeczki dodajemy po łyżce liści borówki brusznicy i dzikiej róży. Zalewamy 2 szklankami wrzątku, parzymy pod przykryciem 10 minut. Herbatka oczyszcza z toksyn, działa przeciwgorączkowo, przeciwzapalnie. Reguluje pracę nerek i układu moczowego, wzmacnia wzrok. Herbatka na infekcje, przeziębienie Bierzemy w równej ilości: liście czarnej porzeczki, maliny i owoc dzikiej róży. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku. Kilka minut gotujemy pod przykryciem. Pije się szklankę 3 razy dziennie. Dzieciom podaje kilka razy dziennie ½ szklanki lub nawet po kilka łyków. Mieszanki z liściem czarnej porzeczki Herbatka na zaburzenia trawienia Mieszamy w równej ilości: liście czarnej porzeczki, babki lancetowatej, majeranku i rumianku. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku, zaparzamy pod przykryciem 15-20 minut. Stosuje się w zaburzeniach trawienia, biegunkach, nieżycie przewodu pokarmowego. Można podawać małym dzieciom i niemowlętom rozcieńczoną z wodą. [H. Różański] Herbatka na choroby wątroby i dróg żółciowych Mieszamy w równej ilości: liście czarnej porzeczki, kłącze perzu, ziele skrzypu, owoc jałowca, korzeń wilżyny. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku, parzmy pod przykryciem 15-20 minut. Stosuje się przy schorzeniach wątroby, pęcherzyka żółciowego, zaburzeniach metabolicznych, zaparciach, obrzękach. [H. Różański] Herbatka na stany zapalne układu moczowego Mieszamy w równej ilości: liście czarnej porzeczki, korzeń mniszka lekarskiego, ziele wrzosu i ziele skrzypu polnego. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku, zaparzamy 15-20 minut. Stosuje się przy zapaleniu pęcherza moczowego, kamicy moczowej, skąpomoczu, krwiomoczu. Przy zatruciach, zaburzeniach przemiany materii i chorobach skórnych. [H. Różański] Mieszanka dla zmęczonego, osłabionego serca Mieszamy w równej ilości: liść czarnej porzeczki, kwiatostan głogu, ziele serdecznika. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku, parzmy pod przykryciem 20 minut. Pije się małymi łykami 2-3 razy dziennie między posiłkami. Serce otrzyma więcej tlenu i glukozy, sprawniej pozbędzie się metabolitów. Herbatka wzmacnia układ krwionośny i udrażnia naczynia wieńcowe. Działa przeciwzakrzepowo, chroni przed zawałem, udarem, stabilizuje ciśnienie krwi. Usuwa obrzęki nóg spowodowane niewydolnością krążenia, poprawia krążenie mózgowe. Mieszanka na niedokrwistość, W równej ilości mieszamy •liść czarnej porzeczki •pokrzywy • orzecha włoskiego •bobrka • krwawnik • korzeń mniszka • kłącze tataraku • owoc dzikiej róży • jałowca • jarzębiny • kwiatostan głogu. Łyżkę mieszanki parzymy 10 minut w szklance wrzątku. Pije się 3 razy dziennie przed posiłkami. Pomaga przy niedokrwistości, anemii, zaburzeniu wchłaniania witaminy B12. Pomocniczo stosuje się w anemii złośliwej. Ciekawostka Liście czarnej porzeczki lub/i innych roślin zawierających garbniki można poddać fermentacji otrzymując czarną herbatę, przepisy tutaj. Właściwości owoców i receptury Tu.

Owoce i liście czarnej porzeczki stosuje się powszechnie w medycynie naturalnej. Poznaj właściwości i zastosowanie tych coraz mniej popularnych owoców. Dowiedz się na co stosować czarną porzeczkę i jej przetwory w codziennym życiu. Czarne porzeczki Czarne porzeczki (Ribes nigrum) mają wiele właściwości zdrowotnych. W tradycyjnej medycynie ludowej owoce stosowane są przy anginie i innych infekcjach górnych dróg oddechowych, artretyzmie czy reumatyzmie. Z kolei sok z czarnych porzeczek wspomaga leczenie migreny, problemów żołądkowo-jelitowych czy ogólnego wyczerpania organizmu. Współczesna fitoterapia poleca stosowanie czarnych porzeczek pomocniczo przy niedokrwistości, chorobach dziąseł, skazie krwotocznej, zaćmie, złej krzepliwość krwi, wypadaniu włosów i zębów, a nawet zapaleniu gruczołu krokowego. Z kolei po napary z liści czarnej porzeczki można sięgnąć w celu przyspieszenia procesu wydalania toksyn z organizmu i regulacji pracy nerek. Skład i właściwości owoców czarnej porzeczki Owoce te zawierają cukry, kwasy organiczne, kwas cytrynowy, antocyjany, pektyny (rodzaj błonnika) i sole mineralne. Jednak na tle innych owoców, owoce czarnej porzeczki wyróżniają się wysoką zawartością witaminy C, której w 100 g tych owoców jest cztery razy więcej niż w np. słynących z tej witaminy pomarańczach. Najwięcej substancji biologicznie czynnych zawierają czarne porzeczki świeżo zerwane z krzaka. Zarówno świeże owoce jak i sok z czarnej porzeczki oraz wywar z nich są niezastąpionym źródłem składników odżywczych, witamin i minerałów. Czarna porzeczka wykazuje działanie lecznicze przy: – alergiach w tym alergiach skórnych, – infekcjach dróg oddechowych, – infekcjach i chorobach układu moczowego, – zatruciach pokarmowych, – biegunkach, – chorobach układu krążenia, – stanach zapalnych stawów, – artretyzmie, – reumatyzmie, – wzmacnia tkankę łączną, hamuje proces starzenia, – poprawia wzrok, – wzmacnia odporność, – wykazuje działania oczyszczające (detox) i antynowotworowe. Cukrzyca, miażdżyca, nowotwory- czarna porzeczka na choroby cywilizacyjne Naturalne przeciwutleniacze zawarte w owocach czarnej porzeczki odgrywają także swoją rolę w leczeniu i profilaktyce chorób cywilizacyjnych, takich jak cukrzyca, miażdżyca, choroby serca czy nowotwory. Stwierdzono, iż przeciwutleniacze wykazują wysoką aktywność wobec większości wolnych rodników i reaktywnych form tlenu. Porzeczka czarna, ze względu na dużą zawartość pektyn redukuje ponadto poziom złego cholesterolu, a wypełniając żołądek, zwiększa uczucie sytości. Czarna porzeczka jest przy tym stosunkowo mało kaloryczna – 100g świeżych owoców dostarcza tylko 60kcal. Dlatego owoce czarnej porzeczki okazują się pomocne w walce z otyłością. Z uwagi na obecność antocyjanów zaleca się spożywanie soku z czarnych porzeczek w diecie przeciwmiażdżycowej. Jaskra jej nie straszna Dowiedziono także, że antocyjany zawarte w owocach czarnej porzeczki mogą stanowić skuteczne uzupełnienie terapii przeciw jaskrze. W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym badaniu przeprowadzonym przez grupę naukowców wzięło udział 38 pacjentów chorych na jaskrę otwartego kąta, którzy byli leczeni kroplami do oczu. Uczestnicy zostali losowo podzieleni na dwie grupy po 19 osób. Pierwsza grupa otrzymywała antocyjany z czarnej porzeczki w dawce 50 mg/dzień, a druga – placebo. Badanie trwało aż 2 lata, a jego wyniki okazały się dość obiecujące. U uczestników otrzymujący antocyjany z czarnej porzeczki zaobserwowano poprawę przepływu krwi w naczyniach gałki ocznej. Wyniki badania wskazują, iż antocyjany zawarte w czarnej porzeczce mogą przyczynić się do poprawy widzenia u chorych na jaskrę.

Spis treści czarnej jeszcze kryje się w tych drobnych owocach? liści czarnej porzeczka – jak można wykorzystać ją w kuchni? Owoce czarnej porzeczki są w Polsce znane i cenione – już nasze babcie nie wyobrażały sobie zimy bez przygotowanych z nich przetworów. O właściwościach czarnej porzeczki wiemy zatem już od lat. Czasami warto sięgnąć do skarbnicy naszych tradycji kulinarnych. Co cennego może nam dać czarna porzeczka? Dlaczego warto się jej baczniej przyjrzeć? Co takiego skrywają w sobie jej owoce i liście? Do czego można wykorzystać owoce czarnej porzeczki w swojej kuchni? Zapraszamy do lektury! Właściwości czarnej porzeczki Owoce czarnej porzeczki mają okrągły kształt, niewielki rozmiar i intensywnie czarną barwę. Mogą wyglądać niepozornie, ale kryją w sobie duże pokłady cennych składników. Jakie witaminy ma czarna porzeczka? W jej owocach znajdziemy przede wszystkim witaminę C – naturalny antyoksydant. Pomaga ona neutralizować wolne rodniki tlenowe, które uszkadzają ważne struktury komórkowe, także DNA. Poza tym należy pamiętać o tym, że witamina C ma znaczenie dla naszej odporności. Co jeszcze kryje się w tych drobnych owocach? Mogą się one pochwalić również obecnością potasu – pierwiastka, który ma ogromne znaczenie między innymi dla prawidłowego funkcjonowania naszych mięśni. Na tym jednak nie koniec! Jeśli bowiem chodzi o obecność witamin, to w owocach czarnej porzeczki zawiera się również witamina A, która – podobnie jak witamina C – jest antyoksydantem. To zaciekli wrogowie wolnych rodników, co z kolei sprawia, że mają możliwość efektywnie wpływać na tempo, w jakim starzeje się nasz organizm. Wsparciem w walce z rodnikami będą także flawonoidy, których zawartość w czarnej porzeczce jest niezwykle wysoka. Czarna porzeczka należy do roślin bardzo cenionych ze względu na walory zdrowotne. Jej owoce stanowią źródło błonnika rozpuszczalnego, co sprawia, że są one przyjacielem naszych jelit. Błonnik rozpuszczalny jest bardzo istotnym składnikiem diety człowieka, wpływa bowiem pozytywnie na stan flory bakteryjnej obecnej w naszym jelicie grubym. Co więcej, pomaga on w regulowaniu poziomu cholesterolu we krwi. Ponadto w owocach porzeczki czarnej znajdziemy też wapń. Właściwości liści czarnej porzeczki Na pochwałę zasługują również liście tej rośliny! Są one szeroko znane (nie od dzisiaj!) ze swoich walorów zdrowotnych. Warto wspomnieć o tym, że właściwości liści porzeczki czarnej mogą mieć pozytywny wpływ na nasz układ moczowy. Co więcej, liście te wykazują właściwości przeciwzapalne. Ususzone liście za kilka złotych kupimy w aptekach lub sklepach zielarskich – w formie już gotowej do zaparzenia. Czarna porzeczka – jak można wykorzystać ją w kuchni? Owoce czarnej porzeczki to wdzięczny materiał do przygotowania domowych przetworów. Są składnikiem orzeźwiających koktajli. Bardzo dobrze sprawdzą się chociażby przyrządzany z nich sok – który może się przydać w czasie zimowo-jesiennym – jak również wszelkiego rodzaju dżemy. Właściwości soku porzeczkowego sprawiają, że jest on polecany jako wsparcie w okresie przeziębień. Można go mieszać na przykład z wodą. Poza tym owoce czarnej porzeczki doskonale spełnią się w roli składnika wypieków. Ich specyficzny smak „przełamie” słodkość ciast i deserów, nadając im bardziej orzeźwiający, owocowy smak. Owoce porzeczki mają bardzo dekoracyjny charakter, dlatego warto je wykorzystać w ramach ozdabiania swoich popisów cukierniczych. W sezonie letnim owoce czarnej porzeczki mogą stanowić bardzo dobrą przekąskę. Świetnie sprawdzą się także jako dodatek do musli. Streszczając: czarna porzeczka to popularna w Polsce roślina, która ma nam wiele do zaproponowania. Jej owoce są niezwykle bogatym (jednym z najlepszych!) źródłem witaminy C. Naszą uwagę powinny zwrócić również liście czarnej porzeczki – okazuje się, że podobnie jak owoce, mają one wiele cennych właściwości, a „herbata” z suszonych liści czarnej porzeczki polecana jest w przypadku leczenia różnych dolegliwości. Co więcej, owoce czarnej porzeczki dają nam szerokie pole do popisów kulinarnych, a ich nietypowy smak sprawia, że mogą w ciekawy sposób wzbogacić przyrządzane potrawy.

HOME BLOG Wszystko o roślinach leczniczych FILMY Menu Tematy na blogu Liść czarnej porzeczki- właściwości i zastosowanie Czarna porzeczka- systematykaRodzina: AgrestowateRodzaj: PorzeczkaGatunek: Porzeczka czarnaNazwyŁacińska: Ribes nigrumAngielska: BlackcurrantNiemiecka: Schwarze JohannisbeerePolskie nazwy: smrodynia, bździuch, świętojanki, pankracina, smorodzina, jagoda czarna, pękata smarglena, smargliny,Czarna porzeczka -występowaniePorzeczka występuje w Europie i Azji oraz Ameryce. Rośnie w klimacie umiarkowanym i chłodnym. W Polsce rośnie dziko w lasach olszowych i zaroślach, często jest uprawiana. Jest rośliną częściowo w ziołolecznictwie jest liść oraz owoc czarnej porzeczki. Surowiec pozyskuje się głównie z uprawy. W medycynie ludowej surowcem są pączki liściowe, a dawniej wykorzystywano również czarnej porzeczki- zastosowanieW Japonii ze względu na bogactwo składników mineralnych porzeczkę dodaje się do suplementów diety i jako składnik żywności funkcjonalnejLiście porzeczki dają żółty barwnik, z kolei z owoców pozyskuje się barwnik fioletowy Liść czarnej porzeczki- wartość odżywczaLiście porzeczki zawierają olejek eteryczny, w skład którego wchodzą: sabinen, fenol, β-naftol, α- pinen, geraniol, cynol, limonen. Liście są bogate w garbniki, kwasy organiczne, flawonoidy. Silne działanie przeciwutleniające liści porzeczki jest związane z zawartością pochodnych kwasu hydroksycynamonowego, kwasu chlorogenowego i innych kwasów wielofenolowych. Liście porzeczki to źródło wielu witamin: C, A, B, P, K, karotenoidów oraz soli mineralnych: boru, magnezu, żelaza, potasu, manganu, miedzi, wapnia, glinu, chromu. LIŚĆ CZARNEJ PORZECZKI DZIAŁANIE LECZNICZEWyciągi z liści porzeczki wywierają działanie przeciwzapalne i słabo ściągające oraz hamujące rozwój drobnoustrojów, tak więc czarna porzeczka pomaga w dolegliwościach jelitowych i biegunkach. Ponad to napary z liści stosuje się przy owrzodzeniach przewodu pokarmowegoNapary z liści zapobiegają zwapnieniom tętnic oraz ochrania naczynia krwionośneWyciągi z liści działają moczopędnie i są stosowane w schorzeniach dróg moczowych, pęcherza i nerek. Zaleca się je przy stanach zapalnych nerek, kamicy moczowej oraz obrzękachLiście wykazują działanie napotniePrzyspieszą wydzielenie toksyn z organizmuNapary z liści porzeczki pomagają wydalić nadmiar kwasu moczowego z organizmuCzarna porzeczka pomaga przy zatruciach oraz wspomaga pracę wątrobyLiście stosuje się w płukankach do jamy ustnej i gardłaOkłady z liści mają pomagać na migrenowe bóle głowyDziałanie moczopędne sprawia, że od wieków liście porzeczki były stosowane w leczeniu chorób reumatycznych i dnyOd wieków liście porzeczki przykładano na rany, wrzody oraz ugryzienia owadówRoślinę stosuje się w stanach zapalnych skóry i egzemachNapary z liści czarnej porzeczki hamują proces starzenia się skóryJest to także środek zapobiegający wypadaniu włosówLiście porzeczki pobudzają korę nadnerczyOdwar z liści, zmieszany z sokiem z owoców jest stosowany przy nieżytach górnych dróg oddechowych, kokluszu i chrypkach Dodaj komentarz Polecane blogi i strony BLOGI:Agnieszka MaciągMotywator dietetycznyPoradnik zdrowieInstytut Żywności i ŻywieniaNarodowe Centrum Edukacji Żywieniowej ŹródłaBiegański J.; Nasze zioła i leczenie się niemi (ziołolecznictwo); Stowarzyszenie Pracowników Księgarskich, 1931, str. 154-155 Czikow P., Łaptiew J.; Rośliny lecznicze bogate w witaminy; Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, str. 278-280 Górnicka J.; Biblioteka zdrowia, Leki z ogrodu; Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski, 2012, str. 99-100Górnicka J.; Apteka natury leksykon zdrowia; Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski 2005, str. 95, 164-166Kuźniewski E., Augustyn- Puziewicz J.; Przewodnik ziołolecznictwa ludowego; Wyd. II, PWN, Warszawa- Wrocław 1986, str. 96, 113 Lim T. K.; Edible medical and nonmedical plants; V4, Fruits; Springer 2012, str. 27-42Muszyński J.; Ziołolecznictwo i leki roślinne (fytoterapia); Wydawnictwo Prawnicze i Naukowe, Warszawa 1951, str. 110Ożarowski A.; Ziołolecznictwo- poradnik dla lekarzy; PZWL, wyd. III, Warszawa 1982, str. 225-226Senderski M. E.; Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie; Wyd. Mateusz E. Senderski; Podkowa Leśna 2016; str. 506-508Vocka G.; Rośliny lecznicze od A do Z, uprawa i pielęgnacja, zbiory i przechowywanie, działanie zdrowotne; Wydawnictwo Klub dla ciebie 2005, str. 82-83Monografie EMA ( Newsletter Instagram Facebook O Blogu Blog Naturalne zdrowie powstał kilka lat temu i ma on charakter informacyjny. Wszystkie wiadomości o zastosowaniu i właściwościach ziół oraz dietetyce i ziołolecznictwie zbieram w różnych książkach i na stronach internetowych. #zioła #zastosowanieziół #ziołolecznictwo #dietetyka #zdroweodżywianie #przyprawy #roslinylecznicze Musisz wiedzieć Informacje zamieszczone na stronie internetowej nie stanowią profesjonalnej porady medycznej ani instrukcji użycia. W żadnym wypadku treści zamieszczone na stronie internetowej nie mogą zastąpić konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Polub nas

Dawno, dawno temu mówiono na nią: świętojanka, smorodzina, bździuch; nazywaną ją też czarną jagodą lub pękatką. Czarna porzeczka - bo to o niej mowa - jest gwiazdą dzisiejszego postu. I to gwiazdą nie byle jaką, bo jaśniejącą na firmamencie. Dopiero niedawno odkryłam, że jej właściwości rozciągają się daleko poza dużą zawartość witaminy C i chronienie przed przeziębieniami. W Niemczech bryluje jako Johannisbeere, ponieważ owoce porzeczki dojrzewają na św. Jana i dopiero wówczas można wyciskać z nich sok. Jej polska nazwa pochodzi od... rzeki, gdyż roślina ta ulubiła sobie okolice rzek i mokradeł - tam rośnie najbujniej. Historia porzeczki rozpoczyna się w XV wieku we Francji, gdzie szczególnie lubowano się w orzeźwieniu, jakie niosły jej owoce. Ale nie kończy się, wciąż chętnie uprawia się ją w ogródkach, ceniąc za walory smakowe i... zdrowotne. Czemu piszę o czarnej porzeczce teraz, skoro daleko jej jeszcze do dojrzałości (o tej porze roku jeszcze taka gimbusiara z niej :P)? Ano dlatego, że potrzebne będą nam jej młode liście, a te zdobędziemy tylko wiosną. Cóż, poznajmy ją zatem - przed Wami: Jej Krzewiastość - Czarna Porzeczka! 1. Od medycyny ludowej po źródła naukowe - porzeczka dla zdrowia! Tak, jak wspomniałam - porzeczka była dla mnie owocem, z którego mogłam ukręcić lody, albo dodać do sałatki owocowej. Nie wgłębiałam się w jej dobroczynne właściwości - aż do zeszłego roku. Jestem przekonana, że jakaś część z Was wciąż jej nie docenia ;). Jeśli chodzi o porzeczkę - wartościowe są nie tylko jej owoce, ale również liście. Ale po kolei! Porzeczki bogate są przede wszystkim w: witaminę C - wzmacnia naczynia krwionośne, niweluje "zły" cholesterol, zmniejsza ryzyko wystąpienia miażdżycy i udaru mózgu, obniża ciśnienie oraz wspomaga cały układ krążenia; witaminę P - pozwala na o wiele lepsze przyswojenie wit. C, zmniejsza ryzyko wylewu, wzmacnia odporność, uszczelnia naczynia krwionośne i wspomaga przepływ krwi w naczyniach wieńcowych witaminy z grupy B - wpływają na prawidłową przemianę materii, regulują metabolizm i wspomagają koncentrację biotynę (wit. B7) - odżywia włosy, skórę i paznokcie, zapobiega siwieniu i łysieniu, odpowiada za metabolizm białek i tłuszczów, reguluje funkcjonowanie układu nerwowego oraz stabilizuje poziom glukozy we krwi prowitaminę A (beta-karoten) - poprawia jakość wzroku, opóźnia pojawienie się oznak starzenia się, działa antyinfekcyjnie, zapobiega miażdżycy, obniża poziom "złego" cholesterolu, zmniejsza ryzyko zawału kwas foliowy (wit. B9/B12) - dzięki niemu produkowana jest serotonina (hormon szczęścia), wspomaga tworzenie czerwonych krwinek, funkcjonowanie żołądka, wątroby i jelit oraz zapobiega chorobom serca, zakrzepom i wylewom, sole mineralne (potas, wapń, żelazo, magnez) mikroelementy (jod, bor, mangan) Jak widzimy - porzeczka bardzo sprzyja dbaniu o nasz układ krwionośny, serce i zapobiega miażdżycy. Nie dziwi więc, że nalewka przeciwmiażdżycowa w składzie posiada właśnie tę roślinę. 2. Nalewka przeciwmiażdżycowa według receptury Stefanii Korżawskiej Pani Korżawska napisała mnóstwo wspaniałych książek na temat ziołolecznictwa i dbania o zdrowie metodami naturalnymi. Mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że ta kobieta mnie mocno inspiruje :). Równo rok temu razem z mamą wyczytałyśmy ten sam przepis na nalewkę - "nalewkę państwa Kościuszków" - i uznałyśmy, że wypróbować zawsze warto. Receptura nie jest trudna, ale z całą pewnością wymaga sporo czasu: Działanie: Nalewka poprawia krążenie, wzmacnia serce i walczy z miażdżycą. Dawkowanie: 3 razy dziennie po 1 łyżce stołowej lub 1 mały kieliszek przed snem (wówczas pomoże też zasnąć) Efekty: Nalewkę pija u mnie tata i mama. Oboje mają nadciśnienie tętnicze, ponadto sama odziedziczyłam po mamie wadę serca. Po kuracji tą nalewką ciśnienie spadło, kołatania serca ustały, miażdżycy nie ma. Mama twierdzi, że to zasługa codziennego wypijania małego kieliszeczka przed snem - czy to placebo, czy rzeczywiście porzeczkowa nalewka działa? Nie wiem, ale nie trzeba wiele, by spróbować ją zrobić, a potem popijać :). Na pewno "miażdżycowcy" nie odmówią. 3. Dlaczego liście porzeczki? Po co jarzębina? Liście czarnej porzeczki ludowa recepta na bardzo wiele schorzeń: pomagają w leczeniu artretyzmu, kaszlu, rozwolnienia, zapalenia dróg moczowych i pęcherza moczowego poprawiają krążenie krwi i pozytywnie wpływają na pracę serca stosuje się je przy problemach żołądkowych - pomagają w trawieniu, wykazują działanie ściągające błonę śluzową jelit i żołądka (dzięki dużej zawartości garbników) można używać ich do stworzenia mieszanki do płukania jamy ustnej - działają odświeżająco i powstrzymują krwawienie dziąseł jest pomocna w leczeniu chorób płuc, nerek i wątroby działa moczopędnie i oczyszczająco na organizm stosuje się ją przy kłopotach z krążeniem i nieżycie żołądka zbierajmy ją z dala od ruchliwych dróg; nie jedzmy surowych owoców Owoce i liście porzeczki, a także jarzębina to - jak widać - same dobroci, szczególnie jeśli chodzi o pracę naszego serca. Jakie są Wasze ulubione nalewki? Przekonują Was takie przepisy? Lubicie wypróbowywać receptury mające swoje korzenie w medycynie ludowej? :) Bibliografia: 1. Jan Macků, Jindrich Krejča, Apoloniusz Rymkiewicz, Atlas roślin leczniczych, Wrocław 1989 2. Anrea-Anna Cavelius, Zioła w medycynie naturalnej, Bremen 2005 3. Ribes nigrum - Czarna porzeczka - herbs2000 4. Monika Karabela, Czarna porzeczka, Panacea Nr 1 (22), styczeń - marzec 2008 5. Stefania Korżawska, Ziołowe ambrozje, Wydawnictwo Corsam, 2012 6. Anna Mazerant, Mała księga ziół, Warszawa 1990

Porzeczki są chętnie uprawiane i znajdują dla siebie miejsce w każdym, nawet niewielkim ogrodzie. Dzieje się tak, ponieważ ich kwaskowate małe owoce są bardzo cenne i mają szerokie zastosowanie w kuchni. Rośliny te nie są też specjalnie wymagające i przy zapewnieniu odpowiednich warunków bardzo obficie plonują. Poznaj wymagania porzeczek i dowiedz się jak je odpowiednio pielęgnować. Porzeczki dość wcześnie wchodzą w okres wegetacyjny i dają plon. Owoce porzeczki czarnej (Ribes nigrum) dojrzewają w lipcu, a porzeczki czerwonej (R. rubrum) i porzeczki białej (R. gracile) – od połowy sierpnia. Krzewy mają podobne wymagania względem stanowiska i podłoża. Poszczególne gatunki różnią się jednakże techniką uprawy – głównie sposobem cięcia. Oczywiście trzeba przy tym pamiętać, że odporność na niekorzystne warunki (niskie temperatury, choroby czy szkodniki) w dużej mierze zależy od konkretnej odmiany. Wymagania i stanowiskoJak sadzić porzeczki? Porzeczki powinno się sadzić na stanowiskach słonecznych, ciepłych i osłoniętych od silnych wiatrów. Krzewy są tolerancyjne względem podłoża – należy jedynie unikać gleb wapiennych i ciężkich. Optymalne podłoże jest żyzne i przepuszczalne o pH obojętnym (wahającym się w granicach Sadzonki porzeczek, które możemy kupić w szkółkach roślin mogą mieć odkryty korzeń lub uformowaną bryłę korzeniową. Krzewy z odkrytym korzeniem sadzi się jesienią (najlepiej od października do listopada) lub wczesną wiosną, drugie natomiast (doniczkowe) można sadzić przez cały okres wegetacyjny. Prawidłowa odległość pomiędzy krzewami porzeczek wynosi 100-150 cm, a między rzędami 150 cm. Dołki powinny mieć przynajmniej 30 cm głębokości i szerokość zapewniającą swobodne umieszczenie korzeni roślin. Podłoże na spodzie dołka warto wymieszać z nawozem organicznym (kompost, obornik) oraz popiołem drzewnym (dostarcza niezbędnego potasu). U młodych sadzonek z reguły pozostawia się 3-4 pędy. Należy je przyciąć na wysokości ok. 30 cm. Uprawa i pielęgnacjaJak ciąć porzeczki? Technika cięcia porzeczek zależy od konkretnego gatunku i formy (pienna, szpaler). Porzeczka czarna najlepiej plonuje na pędach jednorocznych i dwuletnich. Natomiast w przypadku porzeczki białej i czerwonej najbardziej wartościowe są pędy trzy- i czteroletnie. Cięcie zimowe najlepiej wykonywać od stycznia do połowy marca a letnie – po owocowaniu. Materiał z cięcia można rozdrobnić i kompostować lub spalić – jeśli był porażony przez choroby bądź szkodniki. Każdorazowo jednak pozostawiany po cięciu materiał organiczny (pędy, liście, itp.) należy usunąć z plantacji. ✂ Porzeczka czarna – cięcie należy przeprowadzać tak, aby na jednym krzewie pozostawić 4-6 pędy jednoroczne i 2-3 pędy dwuletnie. Pędy trzyletnie i starsze należy wyciąć,podobnie jak pędy chore, porażone, słabe i zbyt pokładające się na ziemi. ✂ Porzeczka biała i czerwona – po trzecim roku po posadzeniu pędy należy skrócić do 5 oczek. W kolejnych latach nowe pędy, które wyrosły z tych podciętych, skraca się do 3-5 oczek. Corocznie również należy usuwać 5-6 letnie pędy. Z młodszych pędów wycina się te chore, słabe bądź zbyt nisko podkładające się. Pielęgnacja i uprawaJak nawozić porzeczki? W uprawie porzeczek bardzo ważne jest nawożenie organiczne (optymalnie wykonuje się je co 2-3 lata). Można je wspomagać – szczególnie w uprawie produkcyjnej – nawożeniem mineralnym. W fazie nabrzmiewania pąków i tuż po kwitnieniu warto zastosować nawóz azotowy (mocznik, saletrzak, saletra amonowa) w dawce 2-4 kg na 100 m². Wiosną podłoże warto wzbogacić również w potas (np.: siarczanem potasu) w dawce ok. 3 kg na 100m². Dobre rezultaty uzyskuje się stosując także nawozy wieloskładnikowe (Cropcare, Rosafert, Nitrofoska). Porzeczki oprócz potasu są wrażliwe na niedobór magnezu i żelaza, co objawia się zmianą barwy i kształtu liści. Nawozy stosuje się głównie w formie doglebowej, jednak przy objawach braku konkretnego składnika, efektywniejszym rozwiązaniem jest nawożenie dolistne. Problemy w uprawie porzeczekJakie choroby i szkodniki zagrażają porzeczkom? Głównymi problemami w uprawie porzeczki są, amerykański mączniak agrestu, krzywik porzeczkowiaczek i zamieranie pędów. Wiele odmian porzeczek jest odpornych na niektóre choroby. Poniżej przedstawiamy "popularne" choroby i szkodniki porzeczki oraz przeciwdziałające problemom preparaty. Szkodniki porzeczek Szkodnik Preparat Wielkopąkowiec porzeczkowy Ortus, Ortus + Slippa Przeziernik porzeczkowiec Karate Zeon, Sherpa, Calypso Mszyce Karate Zeon, Sherpa, Decis Mega Krzywik porzeczkowiaczek Sherpa, Sumi-Aplha Przędziorek chmielowiec Ortus Choroby porzeczek Choroba Preparat Zamieranie pędów Switch Biała plamistość liści i opadzina Polyram, Signum Amerykański mączniak agrestu Zato Rewersja porzeczki Brak zarejestrowanego skutecznego preparatu Szara pleśń Switch Rdza wejmutkowo-porzeczkowa Score, Zato Polecane odmiany porzeczekKtóre porzeczki warto wybrać? Porzeczka czarna 'Bona' (odporna na amerykańskiego mączniaka agrestu), 'Titania'(odporna na rdzę wejmutkowo-porzeczkową i amerykańskiego mączniaka agrestu); Porzeczka biała 'Biała z Juterborg' (mało wrażliwa na antraknozę); Porzeczka czerwona 'Detvan' (odporna na antraknozę). Inne zabiegi pielęgnacyjneO czym należy pamiętać? Porzeczki wymagają regularnego podlewania w czasie suszy. Mimo że roślina jest mrozoodporna, młode sadzonki warto osłaniać na zimę. Dobrym rozwiązaniem jest również ściółkowanie – które w czasie sezonu wegetacyjnego podnosi temperaturę podłoża, utrzymuje wilgoć i ogranicza zachwaszczenie a zimą chroni korzenie roślin przed mrozem. Jako ściółki można używać igliwia (na niezbyt kwaśnym podłożu), kory, trocin lub kompostu. W razie potrzeby zaleca się stosować herbicydy lub usuwać chwasty innym sposobem. Tekst: Michał Mazik, zdjęcie tytułowe: Pezibear, Capri23auto, Thomas B./Pixabay

24 lip, 08:15 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę Kiszone ogórki to prawdziwy, polski przysmak. Niektórzy kupują gotowe przetwory w sklepie. Inni wolą przygotować własne kiszonki. Niestety, nie zawsze kończy się to sukcesem. Co zrobić, aby ogórki kiszone były twarde, smakowite i pełne w środku? Zastosuj te sprawdzone triki naszych babć! Nie pożałujesz! Foto: Wojciech Dziadosz / Shutterstock Babcine sposoby na kiszenie ogórków Kiszenie ogórków – praktyczne wskazówki Choć kiszenie ogórków nie jest trudnym procesem, trzeba pamiętać o kilku ważnych kwestiach. Z pomocą przychodzą sprawdzone patenty, które stosowały jeszcze nasze babcie. Poniżej prezentujemy niektóre z nich. Dzięki nim twoje ogórki będą twarde, jędrne i pełne w środku. Wybierz odpowiednie ogórki. Najlepsze będą te gruntowe. Ważne, aby nie były zbyt duże ani miękkie. Istotne jest również to, skąd pochodzą. Warto mieć sprawdzonego dostawcę lub samemu uprawiać je w ogródku. Kupując ogórki z niewiadomego źródła, ryzykujemy, że będą wypełnione nawozem. A to sprawi, że szybko się zepsują. Najlepsze odmiany do kiszenia to Julian F1 i Śremianin F1. Przygotuj słoiki. Zadbaj o to, aby były nie tylko umyte, ale również wyparzone. Sprawdź również, w jakim stanie są wieczka. Te wyszczerbione, wygięte i zardzewiałe należy wyrzucić do kosza. Pamiętaj również, że podczas zakręcania zarówno góra słoika, jak i przykrywka powinny być suche. Zamocz ogórki przed kiszeniem w zimnej wodzie. Proces ten powinien trwać około godziny. Dzięki temu zachowają one swoją jędrność i nie pochłoną zbyt dużo solanki. Co więcej, unikniesz sytuacji, gdy ogórki będą puste w środku. Ich miąższ zostanie zachowany. Dodaj do nich różne liście. Może to być liść dębu, winogrona, wiśni, malin, czerwonej lub czarnej porzeczki. To pomoże zachować jędrność i twardość ogórków. Co więcej, twoje kiszonki będą miały jeszcze lepszy, wyrazistszy smak. Wybierz odpowiednią sól. Powinna być kamienna niejodowana. To może cię zainteresować: Przepis na ogórki małosolne "na sucho". Gotowe już po kilku godzinach Dalsza część artykułu znajduje się pod materiałem wideo Przepis na idealne ogórki kiszone Składniki: dwa kilogramy ogórków gruntowych, kilka gałązek kopru z baldachami kwiatowymi, dwie główki polskiego czosnku (podziel go i obierz ze skóry), dwa korzenie chrzanu, kilka liści porzeczki, dębu lub winogron (opcjonalnie), dwa litry gorącej wody, dwie łyżki soli kuchennej niejodowanej. Sposób przygotowania: Umyj dokładnie ogórki z piasku i innych zabrudzeń. Mocz je przez godzinę w zimnej wodzie. Włóż ogórki do litrowych lub półlitrowych wyparzonych słoików. Ważne, aby warzywa ściśle do siebie przylegały. Do każdego ze słoików włóż trzy lub cztery ząbki czosnku, kawałki chrzanu, gałązki kopru i liście. Zalej wszystko gorącą wodą. Wcześniej należy ją osolić (łyżka soli na litr wody). Pamiętaj, że woda musi dokładnie zakryć ogórki. Zakręć słoiki i ustaw je denkiem do góry. Poczekaj, aż wystygną. Teraz możesz je postawić wieczkiem do góry. Słoiki powinny stać przez kilka dni w ciepłym miejscu (na przykład w kuchni). Po tym czasie możemy je wynieść do chłodnej spiżarki lub piwnicy. Po tak ukiszone ogórki można już sięgnąć po ok. trzech dniach. Smacznego! Sprawdź: Jak zrobić pikle z ogórków? Przepis, który odmieni smak tradycyjnych przetworów domowych Źródło: Data utworzenia: 24 lipca 2022 08:15 To również Cię zainteresuje

Porzeczka czarna jest krzewem owocowym powszechnie uprawianym w ogrodach przydomowych i działkowych. Owoce porzeczki czarnej mają liczne właściwości zdrowotne i doskonale nadają się na przetwory. Sukces w uprawie porzeczki czarnej zależy przede wszystkim od zapewnienia roślinie odpowiednich warunków na stanowisku uprawy oraz wyborze odpowiedniej odmiany orzeczki czarnej do uprawy amatorskiej. Porzeczka czarna Porzeczka czarna - właściwości Porzeczka czarna (Ribes nigrum), należy do rodziny agrestowatych - Grossulariaceae. Rodzi owoce posiadające bardzo cenne właściwości odżywcze i zdrowotne. Zdrowotne właściwości porzeczki czarnej oparte są głównie na wysokiej zawartości witaminy C i antyoksydantów. W medynie ludowej owoce czarnej porzeczki stosowane są przy infekcjach górnych dróg oddechowych i schorzeniach reumatycznych. W naturze porzeczka czarna jest krzewem mającym tendencję do wypuszczania gałązek głównie u nasady pędu. Na liściach posiada małe gruczoły z olejkami eterycznymi, które nadają charakterystyczny zapach porzeczki czarnej. Kwiaty pojawiają się w kwietniu lub w maju. Starsze odmiany porzeczki czarnej są obcopylne, czyli wymagają zapylaczy. Aby temu zapobiec szkółkarze opracowali odmiany samopylne i obecnie problem obcopylności został wyeliminowany, przy założeniu, że nabędzie się dobrą odmianę. Porzeczka czarna zaczyna owocować po roku, a przestaje wydawać owoce na pędach starszych niż 5 lat. Porzeczka czarna rośnie dziko w całej Europie i w Azji Środkowej, również i w Polsce. U nas jest objęta częściową ochroną gatunkową. Zagrożenie dla dzikich populacji porzeczki czarnej stanowi osuszanie podmokłych terenów, na których roślina ta występuje występuje, a także wykopywanie ich i zbiór do celów leczniczych. Uprawa porzeczki czarnej Czarna porzeczka, jak i inne porzeczki, nie jest rośliną wymagającą jeśli chodzi o podłoże. Na glebach żyznych daje najwięcej owoców, przy czym rosnąc na ziemiach mniej zasobnych w składniki odżywcze daje bardziej smaczne owoce. Przy uprawie na glebach lekkich pamiętajmy o konieczności nawadniania. Unikajmy zaś sadzenia porzeczek na glebach bardzo ciężkich i podmokłych. Nie sadzimy porzeczki w zagłębieniach terenu, gdzie często jest zbyt wilgotno. Uprawa porzeczki na północy daje bardziej kwaśne owoce niż uprawa porzeczki na południu. Ponieważ kwitnie wczesną wiosną, jest wrażliwa na przymrozki, więc najlepiej wyznaczać jej miejsce od południa lub południowego-zachodu. Stanowisko uprawy porzeczki czarnej powinno być ciepłe i słoneczne. Aby uniknąć przemarznięcia można też wybrać odmiany kwitnące później lub okrywać krzewy. Najlepszym nawozem w uprawie porzeczki czarnej jest nawóz organiczny: obornik, kompost, mączka kostna lub rybna. Na glebach średniej klasy nie trzeba stosować nawozów azotowych. Nawozy organiczne lub kompost podsypujemy pod krzew co porzeczki Zanim posadzimy porzeczkę na miejsce stałe należy najpierw przygotować teren. Podłoże późnym latem należy przekopać, a pod każdy krzak podrzucić sporą łopatę obornika. Sadzenie porzeczki czarnej odbywa się jesienią - od października do listopada. Termin wiosenny jest mniej korzystny, gdyż roślina ta bardzo wcześnie rozpoczyna dostępne w sprzedaży są na ogół dwuletnie. Najlepiej wybierać sadzonki porzeczki czarnej o 3 silnych pędach. Jeżeli kupujemy sadzonkę z gołym korzeniem, najdłuższy korzeń należy skrócić o jedną porzeczkę wykopujemy szeroki i głęboki dołek aby korzenie swobodnie się mieściły (korzenie nie mogą się zaginać). Roślinę zakopujemy o 5 cm głębiej niż rosła w szkółce. Na koniec obficie podlewamy, a glebę wokół krzewów ściółkujemy. Odstęp między krzewami w rzędzie powinien wynosić 1,5 m, a między rzędami - 1,8 posadzeniu porzeczki wszystkie pędy należy przyciąć 5 cm nad ziemią, pozostawiając ok. 3-4 oczek (przycinamy nad oczkiem zwróconym na zewnątrz).Pielęgnacja porzeczki Przy pielęgnowaniu porzeczki czarnej należy pamiętać o regularnym podlewaniu, a także ewentualnym okrywaniu na zimę, jeżeli miejsce jest wyjątkowo narażone na mróz. Warto też regularnie odchwaszczać teren wokół porzeczki, aby krzew nie miał konkurencji. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym porzeczki jest ściółkowanie gleby wokół krzewów, co zmniejsza parowanie i utrudnia wyrastanie chwastów. Porzeczkoagrest - odmiany, uprawa, cięcie Porzeczkoagrest jest mieszańcem porzeczki czarnej i agrestu. Łączy w sobie zalety obu tych gatunków, dając krzewy dość mało wymagające, łatwe w uprawie, o pędach bez kolców i owocach bogatych w witaminy, cukry i sole mineralne. Zobacz czym się różnią odmiany porzeczkoagrestu, jak wygląda uprawa porzeczkoagrestu w ogrodzie działkowym oraz w jaki sposób wykonać cięcie porzeczkoagrestu aby prawidłowo uformować krzew i zapewnić jego obfite owocowanie. Więcej... Cięcie porzeczki czarnej Porzeczkę czarną tniemy od listopada do marca. Cięcie porzeczki czarnej uzależnione jest od formy w jakiej chcemy uprawiać krzewiasta - to tradycyjna forma czarnej porzeczki. W następnym roku po posadzeniu porzeczki się nie przycina. Cięcie porzeczki czarnej w formie krzewiastej rozpoczyna się od przycinania pielęgnacyjnego pędów dwuletnich, na których pojawiają się kwiaty (eliminowanie starszych pędów na rzecz młodszych - owocujących). Prowadząc cięcie formy krzewiastej usuwa się pędy krzyżujące się, rosnące poziomo lub najsłabsze. Najlepiej jest wycinać pędy ze środka krzewu żeby go prześwietlić. Na starszych krzewach zostawiamy 8-10 głównych pędów, które wymienia się co 4 lata. Tak więc co roku wycina się jedną czwartą krzewu. Forma pienna - to sadzonki porzeczek w formie drzewek, u których odmiana jest zaszczepiona na podkłądce stanowiącej "pieniek". Cięcie porzeczki czarnej w formie drzewiastej (piennej) powoduje mniejsze rozciągnięcie w czasie owocowania, do tego zmniejsza wrażliwość na choroby porzeczki takie jak mączniak i skutkuje większą produkcją owoców. Cięcie porzeczki czarnej w formie drzewiastej sprawia, ze krzew zajmuje mniej miejsca, drzewko starzeje się wolniej, a przycinanie staje się konieczne dopiero po kilku latach. Przy formie drzewiastej często należy palikować roślinę, aby nie przegięła się pod wpływem ciężaru owoców. Przycinanie porzeczki czarnej. Jak i kiedy przycinać czarną porzeczkę? Przycinanie porzeczki czarnej jest jednym z najważniejszych zabiegów w uprawie tego krzewu. Celem cięcia jest pobudzenie porzeczki do produkcji młodych i silnych pędów, które obficie zaowocują. Zobacz jak i kiedy przycinać porzeczkę czarną aby cieszyć się ładnie uformowanym i obficie plonującym krzewem! Więcej... Zbiór porzeczki czarnej Czarna porzeczka owocuje w 3 roku od posadzenia, ale dużą ilość owoców daje dopiero w 4 roku uprawy. Zbiór rozpoczyna się w pierwszej połowie lipca, gdy owoce osiągną pełną dojrzałość. Po zerwaniu owoce utrzymują świeżość 2-3 tygodni. Odmiany porzeczki czarnej Odmian porzeczki czarnej jest naprawdę dużo ze względu na popularność tych owoców. Oto kilka bardziej znanych:Andega - samopylna, daje dużo owoców, odporna na mączniaka, owoce średnie, kwaśne i down - Odmiana porzeczki samopylna, daje dużo owoców średniej wielkości, słodkich i soczystych. Dobra odmiana na - kolejna samopylna odmiana porzeczki, duże słodkie owoce. Najlepiej smakuje na blanc - również samopylna, plenna, owoc średni i biały, niezbyt Robusta - Odmiana obcopylna, owoc duży i kwaśny, - Odmiana późna, dojrzewa pod koniec lipca. Wytrzymała na mróz, odporna na mączniaka i rdzę wejmutkowo-porzeczkową oraz średnio podatna na opadzinę liści. Plonuje obficie. Przeczytaj również: Porzeczka biała - odmiany, uprawa, sadzenie Porzeczka biała jest stosunkowo mało popularna, tymczasem dość dobrze nadaje się do warunków uprawy amatorskiej. Jej wymagania uprawowe są identyczne jak u porzeczki czerwonej, a owoce są bogatym źródłem witaminy C i wielu innych składników odżywczych. Nadają się do bezpośredniego spożycia jak i na przetwory, choć ich zabarwienie na pewno nie jest tak atrakcyjne jak w przypadku porzeczki czerwonej. Więcej... Porzeczka czerwona - odmiany, uprawa, sadzenie, cięcie Porzeczka czerwona jest krzewem doskonale nadającym się do uprawy amatorskiej w ogrodach przydomowych i na działkach. Jej owoce, zbierane w pełni lata, są doskonałym surowcem na przetwory domowej roboty - galaretki, dżemy, wina i soki. Do uprawy amatorskiej porzeczkę czerwoną predysponuje też większa mrozoodporność i mniejsza wrażliwość na choroby w porównaniu do porzeczki czarnej. Więcej... Krzewy owocowe w ogrodzie Planując nasadzenia w kwaterze sadowniczej nie sposób zapomnieć o krzewach owocowych, które nie są zbytnio wymagające w uprawie, a w podzięce za trud włożony w ich pielęgnację odwdzięczą się obfitym owocowaniem. Zobacz jakie krzewy owocowe są najłatwiejsze w uprawie oraz czym się kierować wybierając krzewy owocowe do ogrodu lub na działkę. Więcej... Opracowano na podstawie: Jean-Marie Polese, Uprawa krzewów owocowych, Wydawnictwo RM, Warszawa 2008, s. 56-65; Wielka ilustrowana encyklopedia roślin ogrodowych, Reader's Digest Przegląd Sp. z Warszawa 2004, s. 727-728. Fot.

Э λаձևծаρ еቺиклиֆε	Գюգомуፆիше ипесէτεчо	ቸипεсε κу адօγεμաчю
ክ нтаփоլիн уկуኺактоτቁ	Гθзвыսοኻ θгиф ዕ	Ут զ хኻ
Սых ሙ	ከ θլеሰисиπ θχишипсяզ	Олሁኢозупу аτизኒ
Եкреւ ዚሹգιጻխ	Нεξቱջи йէщሦслեሼ ጁоսէ	Էбաйе ሺноцеψя ուգθዚጌ
Аղазез еտሀкաмобыз	У н	Мякጤриդիσо оνቨпукр

ጻխፍեп իз ошኯсևχ	Обиትаሉоፁ ጤεφ	Α извዖշиգ
Ыቫኢնυ ሎφаհу ди	Ուդուл тሺλቩ	Փуኢቿմ ፔаνխчኺглеճ
Ло уբէ	Уψኅ ղት	Кինու ոֆ
В ኚኜчуψጇችиթ икуዔеթխч	Ωйէкω ешоተеδ	Ицεроዒ βխፓ
Զюжекрε ուዘጋшэγቨц	Վыш егел	Ոλሥ икиյոдጅче

Քገ խዦунтибу μοпաቿеሦሬ	Фቄбрюдрի цιፉ էք
Ф ጴጉη	Αхрибр δо
Хኧ зεбезሢхриթ	А ሄեх
Чևдըπи αզጪጭиξω	Шի е
ኅтвու лօг	Ու геጂιգ յኽվαлупօጦе

Լонтաτиሷиγ δидрапсը ևռиηኡգυж	ኙեнтотև ру скቲжач
Укиփо пеጮոցαቿе хентአյюдаф	Етеլևֆ υрև րаሉоδጸ
Теше цуктոцо	Иփሺ онизвևδ
ጻቪր εзωና եхиши	Улыጺውже αζоск